عکس| کشف یک خرس ۳۵۰۰ ساله سالم در دل یخ‌های سیبری

در سال ۲۰۲۰، گروهی از شکارچیان گوزن شمال سیبری با جسد یک خرس روبرو شدند؛ موجودی که چند هزار سال در دل یخ‌های سیبری باقی مانده و به‌طرز خارق‌العاده‌ای سالم بود. این خرس در جزیره بزرگ لیاخوفسکی در شمال روسیه کشف شد و یکی از مهم‌ترین یافته‌ها در زمینه مطالعه حیات وحش باستانی به‌شمار می‌رود.

پرونده عجیب «خرس اترکان»

به گزارش فرارو به نقل از لایو ساینس، دانشمندان ابتدا مطمئن بودند که با یک خرس غارنشین منقرض شده روبرو هستند؛ موجودی عظیم که در دوران یخبندان روی زمین پرسه می‌زد. اما پس از انجام آزمایش‌های رادیوکربن و تحلیل ژنتیکی، مشخص شد که این خرس یک خرس قهوه ای است که حدود ۳۴۶۰ سال پیش زندگی می‌کرده است. بسیار جوان‌تر از آن چیزی که تصور می شد.

 «لنا گریگوریوا» دیرینه شناسی که در تیم تحقیقاتی حضور داشت، این کشف را «اولین و تنها نمونه‌ی کامل از این نوع» توصیف کرد و افزود: «این خرس به‌طور کامل حفظ شده و تمام اعضای بدنش سالم باقی مانده بود. پیش از این، تنها جمجمه‌ها و استخوان‌ها از چنین گونه‌هایی یافت شده بود. به همین دلیل این کشف از اهمیت بالایی برخوردار است.»

اولین نمونه بافت نرم

نام این خرس اترکان «Etherkan» است و به افتخار رودخانه‌ی اترکان در نزدیکی جزیره نام‌گذاری شده است. ماکسیم چپراساوف، رئیس آزمایشگاه موزه‌ی ماموت لازارف در دانشگاه فدرال شمال‌شرقی روسیه در یاکوتسک، تاکید کرد که این اولین بار است که دانشمندان به جسد خرسی با بافت‌های نرم سالم دسترسی پیدا می‌کنند. تحلیل ژنتیکی نشان داد که DNA میتوکندری این خرس با خرس‌های مدرن شمال‌شرق روسیه، از جمله یاکوتیا و چوکوتکا، تفاوتی ندارد.

نمایی نزدیک از پنجه سالمِ خرس باستانی اترکان با چنگال‌های تیز و دست‌نخورده

راز زندگی و مرگ خرس اترکان

محققان پس از تعیین گونه خرس را کالبدشکافی کردند. این شکارچی جوان یک خرس ماده حدود 2 تا 3 ساله با ارتفاع ۱۵۵ سانتی‌متر و وزن حدود ۷۸ کیلوگرم بوده است. کالبدشکافی نشان داد که خرس دچار آسیب‌های ستون فقرات بوده، اما هنوز مشخص نیست که علت مرگ بیماری، شکار یا عوامل محیطی بوده است.

جالب‌ترین بخش کالبدشکافی مربوط به بررسی محتویات معده خرس بود. دانشمندان بقایای گیاهان و پرهای پرندگان را درون معده خرس مشاهده کردند. یخ های سیبری آن‌قدر خوب از جسد محافظت کرده بودند که حتی آخرین غذایی که خرس خورده بود، سالم باقی مانده بود. این کشف بی‌سابقه، فرصتی منحصر به فرد برای مطالعه حیات وحش باستانی و درک بهتر زندگی شکارچیان دوران گذشته فراهم می کند.