به گزارش بازیگر 360 ،محمدعلی فردین، یکی از چهرههای ماندگار سینمای پیش از انقلاب و بنیانگذار سبکی خاص با نام «سینمای فردینی»، پس از انقلاب اسلامی، علیرغم کنارهگیری کامل از فعالیت سینمایی و مصاحبههای جنجالی، در ایران باقی ماند و پایگاه مردمی خود را حفظ کرد.
فردین که پیشینهای درخشان در رشته کشتی دارد و با اسطورههایی چون غلامرضا تختی همکاری کرده است، خاطرات شفاهی او منبع مهمی برای درک بخشی از تاریخ سینما و ورزش ایران است.
دلیل ماندن در وطن: تضاد فرهنگی و پایبندی به مردم
در پاسخ به پرسشهایی درباره علت مهاجرت نکردن، فردین تأکید داشت که دلیلی برای رفتن نمیدیده است. او معتقد بود کسانی که رفتند یا لکهای در کارنامه خود داشتند یا تصور میکردند کارشان در خارج ادامه خواهد یافت. فردین اما با تأکید بر تربیت مذهبی و سوابق ورزشیاش، فرار را زشت میدانست و وفاداری به مردمی که او را حمایت کردند، اولویت داشت. وی فرهنگ غربی، بهویژه در آمریکا را «جنگل» توصیف میکرد و سبک زندگی آنجا را با فرهنگ اسلامی خانوادهاش در تضاد میدید.
خاطراتی از گذشته: از زورگیری تا کلانتریها
فردین در خاطراتش به تصویرسازیهای سینمایی از کلانتریهای پیش از انقلاب اشاره کرد و گفت که استقرار نهادهای انتظامی در محلات، تا حد زیادی بزهکاریهایی مانند چاقوکشی را کنترل کرد، هرچند فساد در میان برخی مأموران نیز وجود داشت.
تلاشهای ناموفق پس از انقلاب
او پس از انقلاب، مدتی را به کسبوکار آزاد (ابتدا فرشفروشی و سپس قنادی) گذراند. فردین همچنین نامهای گلایهآمیز تحت عنوان «گلایه فردین از فردین» نوشت و به این نکته اشاره کرد که برخی همدورهایهای او با کارنامههای نهچندان پاک اجازه فعالیت یافتند، اما او کنار گذاشته شد. او همچنین تماسهای مکرر شبکههای خبری خارجی برای مصاحبه را رد کرد و حاضر به گفتوگو حتی با صدا و سیمای داخلی هم نشد.
فردین در خاطراتش به دیداری در هتل شرایتون با فرح پهلوی، به دعوت امیرعباس هویدا، اشاره میکند. او در آن جلسه مشکلات هنرمندان و فقدان مکانی برای استراحت آنها را مطرح کرده و پیشنهاد تأسیس یک «گورستان ویژه هنرمندان» و مجتمع تفریحی را مطرح نمود. او حتی در این راستا زمینهایی را در اطراف شمیران شناسایی و برای آن قولنامه تنظیم کرد، اما با وقوع انقلاب، این پروژه ناتمام ماند.
ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : 0