چطور دروغگو را با ۳ سؤال ساده بشناسیم؟

همشهری آنلاین: تشخیص دروغ بیشتر از اینکه دیدن باشد، شنیدن و سؤال درست پرسیدن است. وقتی ذهن تحت فشار قرار می‌گیرد، حقیقت یا ترک برمی‌دارد یا فرو می‌ریزد.

بیشتر ما فکر می‌کنیم دروغگوها با زبان بدن لو می‌روند؛ نگاهشان می‌دود، دست‌پاچه می‌شوند یا مکث می‌کنند. اما تحقیقات روان‌شناسی چیز دیگری می‌گوید:

جالبترین خبرهای روز

• نوشته پشت سر رهبر انقلاب در دیدار با مردم قم جلب توجه کرد

• توییت عجیب ترامپ در مورد مشهد؛ بی‌بی‌سی: ترامپ دروغ می‌گوید!
• سود سهام عدالت به حساب بیش از ۴۴ میلیون نفر واریز شد
• حداقل حقوق بازنشستگان تامین اجتماعی ۲۳.۷۹۰.۰۰۰ تومان شد

دروغ گفتن از نظر ذهنی بسیار پرهزینه‌تر از راست گفتن است. فرد باید هم داستانی بسازد، هم آن را به خاطر بسپارد، هم واکنش طرف مقابل را مدیریت کند. این فشار ذهنی جایی خودش را نشان می‌دهد.

سه سؤال که بار شناختی را بالا می‌برند:

اول:

«می‌تونی ماجرا رو از آخر به اول تعریف کنی؟»

دروغگوها معمولاً داستان را خطی حفظ کرده‌اند. برعکس گفتن روایت، ذهنشان را به هم می‌ریزد.

دوم:

«اون لحظه دقیقاً چه چیزی اطرافت بود؟»

دروغ‌ها معمولاً جزئیات حسی ندارند. آدم راستگو تصویر، صدا و فضا را راحت‌تر به یاد می‌آورد.

سوم:

«اگه همون موقع یکی از دوستات اون‌جا بود، چی می‌دید؟»

این سؤال زاویه دید را عوض می‌کند و برای دروغگو سنگین است، چون باید داستان را دوباره بازسازی کند.

نکته‌ی مهم:

دروغگوهای حرفه‌ای ممکن است احساسات را عالی بازی کنند؛ گریه، ترس، همدردی. مشکل ما این نیست که ساده‌ایم؛ مشکل این است که احساس را با حقیقت اشتباه می‌گیریم.