تنها بانوی تعمیرکار بازار اسفراین که خاطره سماورهای نفتی را زنده می‌ کند + فیلم

به گزارش همشهری ‌آنلاین، مرضیه زحمتی از ۷ سال پیش دست به کار شد و با یادگیری فوت و فن کارهای فنی، فرزکاری و جوشکاری چراغ مغازه را روشن نگه داشت. او که این روزها از شهرهای اطراف هم سفارش کار دارد، از فراز و نشیب این حرفه به اصطلاح مردانه می‌گوید.

علاقه به کارهای فنی

از بخاری، علاءالدین، چراغ نفتی و والر بگیر تا سماور و چای‌ساز و کتری برقی که در مغازه کوچک خانم زحمتی در صف تعمیر نشسته‌اند. روزهای پاییزی اولویت را به تعمیر وسایل گرمایشی داده است.
مرضیه زحمتی تحصیلات دانشگاهی‌اش را در رشته دامپروری دانشگاه دامغان به پایان رساند. از همان زمان روزهای زیادی را در همین مغازه کنار دست همسرش گذراند، ‌ اما نمی‌دانست ریزه‌کاری‌هایی که به ذهن می‌سپارد چطور به کارش می‌آید.
تا همین ۷ سال پیش که مسیر کسب و کارش همسرش به رانندگی برای یک شرکت افتاد و کمتر به مغازه سر می‌زد. مرضیه زحمتی به همشهری می‌گوید: «اوایل جرات نداشتم به کار مشتری دست بزنم تا اینکه پیرمردی برای تعمیر بخاری آمد. گفتم باید صبر کنید همسرم بیاید. گفت عموجان مگر خودت بلد نیستی؟ منتظر می‌مانم تا خودت تعمیر کنی. برای اولین بار دست به کار شدم و ترسم ریخت. حالا قهرمان زندگی خودم هستم.»

جلب اعتماد همشهری‌ها

مشتری‌ها هم برخوردهای متفاوتی داشتند. یکی از اینکه خانم زحمتی مشغول جوشکاری است، تعجب می‌کرد و دیگری از سپردن کار به او اعتماد نداشت. او از سختی کار در روزهای اول می‌گوید: «اولین باری که با دستگاه هوابرش کار کردم، بیش از ۲۰ بار خاموش شد. به خودم گفتم هیچ کاری نیست که بخواهیم و نتوانیم از پسش بربیاییم.»
حالا کار کردن با تمام ابزار فرزکاری، جوش برق و هوابرش را چشم‌ بسته هم انجام می‌دهد. زحمتی ادامه می‌دهد: «از همه این‌ها سخت‌تر، پذیرفته شدن من از سوی مردم شهرم بود. بزرگترین موفقیتم همین است که مشتری‌ها با خیال راحت به من کار می‌سپرند. این‌قدر سماور نفتی، گازی و برقی تعمیر کردم که از بجنورد، آشخانه و مشهد هم سفارش برای من می‌فرستند. بعضی‌ها سماور نفتی قدیمی مادربزرگشان را برای تبدیل به سماور برقی یا گازی می‌آورند و می‌گویند برایشان پر از خاطره است.»

گذر دریل دندانپزشکی به مغازه

مرضیه زحمتی بهترین خاطره‌اش را این‌طور تعریف می‌کند: «یکی از دندانپزشکان اسفراین یک قطعه بسیار ریز دریل (توربین) دندانپزشکی را برای تعمیر آورد که تعمیرکار تخصصی به او ۲۰ میلیون تومان قیمت داده بود. سر فرصت تراش قطعه و تعمیرش را انجام دادم. گفتم ۲۰ هزار تومان بیشتر نمی‌شود. فقط کمی دقت و حوصله می‌خواست.»
صدیقه و محسن فرزندان ۱۵ و ۱۰ ساله خانم زحمتی هستند. صدیقه که اوایل از کار مادرش در مغازه تعمیرات خجالت می‌کشیده، حالا به حرفه او افتخار می‌کند. محسن هم هر روز از مدرسه در مغازه می‌رود و می‌گوید که می‌خواهد از مادرش کار یاد بگیرد.
سال ۱۴۰۳ هم فرماندار اسفراین به مناسبت روز مادر از او قدردانی کرد. مرضیه زحمتی قصد دارد با کمک و حمایت مسئولان تسهیلاتی برای بازسازی مغازه قدیمی دریافت کند و چراغ مغازه را همچنان روشن نگه دارد.