چگونه سینتیا اریوو و دیگر بازیگران زن سیاه‌پوست مرزهای هالیوود را شکستند؟

جالبترین خبرهای روز

• نوشته پشت سر رهبر انقلاب در دیدار با مردم قم جلب توجه کرد

• توییت عجیب ترامپ در مورد مشهد؛ بی‌بی‌سی: ترامپ دروغ می‌گوید!
• سود سهام عدالت به حساب بیش از ۴۴ میلیون نفر واریز شد
• حداقل حقوق بازنشستگان تامین اجتماعی ۲۳.۷۹۰.۰۰۰ تومان شد

مسیر الهام‌بخش چندین بازیگر زن سیاه‌پوست بررسی می‌شود که با وجود تبعیض، انتقاد و فشارهای اجتماعی، توانسته‌اند نقش‌های مهمی را در سینما و تلویزیون به دست آورند و مرزهای نمایندگی را جابه‌جا کنند.

سینتیا اریوو با بازی در نقش الفابا در اقتباس سینمایی (Wicked) یکی از مهم‌ترین این نمونه‌هاست. او که دومین زن سیاه‌پوست در تاریخ این نقش محسوب می‌شود، می‌گوید تجربه «دیگری بودن» در زندگی واقعی به او کمک کرده تا لایه‌های شخصیت الفابا را بهتر بفهمد. او حتی با درخواست برای استفاده از بافت‌های ریز در موهای شخصیت، هویت سیاه‌پوست خود را در نقش ثبت کرد. اریوو تأکید می‌کند که می‌خواست الفابا زنی باشد که با اعتمادبه‌نفس وارد هر اتاق می‌شود، چون «پوستش برایش غریبه نیست».

هالی بیلی نیز با بازی در نقش آریل در (The Little Mermaid) با موجی از انتقادهای نژادپرستانه روبه‌رو شد، اما حمایت گسترده دختران جوان سیاه‌پوست او را دلگرم کرد. بیلی می‌گوید دیدن یک پرنسس سیاه‌پوست می‌تواند اعتمادبه‌نفس نسل جدید را متحول کند. او برای ایفای نقش تمرین‌های سخت بدنی انجام داد تا اجرای زیر آب طبیعی به نظر برسد.

زندایا با نقش ام‌جی در (Spider-Man: Homecoming) نیز با واکنش‌هایی مواجه شد، زیرا نسخه‌های قبلی این شخصیت سفیدپوست بودند. او در پاسخ گفت واقعیت جامعه امروز آمریکا متنوع است و سینما باید آن را بازتاب دهد.

برندی در (Cinderella) محصول 1997 یکی از نخستین پرنسس‌های سیاه‌پوست تاریخ تلویزیون بود. او بعدها گفت که تأثیر این نقش را زمانی فهمید که دختران جوان به او می‌گفتند: «به لطف تو باور کردم می‌توانم پرنسس باشم.»

تسا تامپسون نیز با نقش والکری در (Thor: Ragnarok) استانداردهای قدیمی کمیک‌ها را تغییر داد. او با تیم سازنده درباره طراحی لباس و هویت شخصیت گفت‌وگو کرد تا والکری تصویری واقعی‌تر و قدرتمندتر داشته باشد.

این بازیگران، هرکدام به شیوه‌ای متفاوت، مسیر را برای نسل‌های بعدی هموار کرده‌اند و نشان داده‌اند که حضور زنان سیاه‌پوست در نقش‌های بزرگ، نه استثنا بلکه ضرورتی برای بازتاب واقعیت و تنوع فرهنگی است.

منبع: سلام سینما