سخنرانی ترامپ در کنگره و موضوع ایران

نواندیش – اکبر مختاری (تحلیلگر سیاست خارجی و کارشناس ارشد آمریکا): روسای جمهور آمریکا همگی سخنرانی سالانه در جلسه کنگره دارند تا از دستاوردهای خود طی یکسال گذشته دفاع نموده و کنگره و مردم را از آن آگاه سازند.

این نکات از موضوع اقتصاد بعنوان اولویت اول مردم آمریکا تا موضوع مهاجرت و آموزش و درمان و مباحث امنیتی را در برمیگیرد.
در میان سخنرانی اشاراتی کوتاه هم به دستاوردها و چالش های مربوط به سیاست خارجی آمریکا می شود.

سخنرانی امسال رییس جمهور آمریکا در کنگره، کمی بیش از دوساعت طول کشید سخنرانی که میتوان آن را طولانی ترین سخنرانی یک رییس جمهور در کنگره دانست.

جالبترین خبرهای روز

• نوشته پشت سر رهبر انقلاب در دیدار با مردم قم جلب توجه کرد

• توییت عجیب ترامپ در مورد مشهد؛ بی‌بی‌سی: ترامپ دروغ می‌گوید!
• سود سهام عدالت به حساب بیش از ۴۴ میلیون نفر واریز شد
• حداقل حقوق بازنشستگان تامین اجتماعی ۲۳.۷۹۰.۰۰۰ تومان شد

اگر سخنرانی جورج دبلیو بوش در سال ۲۰۰۲ با محور شرارت خواندن سه کشور ایران و کره شمالی و عراق در بخش سیاست خارجی، بازتاب مهمی یافت در سخنرانی ترامپ، زمان چندانی به سیاست خارجی اختصاص داده نشد.

در فضای پسا یازده سپتامبر جامعه و سیاسیون آمریکا در هر دو حزب بسیار یکپارچه بودند و امنیت ملی آمریکا و موضوع مبارزه با تروریسم اولویت بالایی برای آنها یافته بود، برای همین بود که  سخنرانی جورج دبلیو بوش، حدود ۷۵ بار در کنگره مورد تشویق قرار گرفت، اما در طولانی ترین سخنرانی رییس جمهوری از آمریکا دوقطبی حزبی حتی در تشویق ها هم کاملا خود را نشان می داد.

با وجود برخی اختلافات حزبی در حوزه سیاست داخلی سخنان ترامپ در مورد ایران که تنها چهار دقیقه از سخنان طولانی اش را شامل شد، تشویق دو حزبی کنگره را در برداشت و این نکته ای است که باید به آن توجه جدی داشت.

ترامپ باردیگر از راهکار دیپلماسی در مورد برنامه هسته ای ایران سخن گفت اما به این موضوع هم اشاره کرد که برای جلوگیری ازدستیابی ایران به سلاح هسته ای در صورت شکست مذاکرات، حاضر است از گزینه نظامی نیز استفاده کند.
او از خطر برنامه موشکی ایران هم سخن گفت و سعی کرد توجه ها را به فراتر از [ادعای] خطر برنامه هسته ای ج.ا.ایران ببرد و اعلام کرد که بی توجهی به موشک های ایران ممکن است روزی سبب شود ج.ا. ایران بتواند موشک هایی با برد بالا  داشته باشد که بتواند حتی آمریکا را نیز مورد هدف قرار دهد.

در نهایت باید یادآورساخت که در ساخت سیاسی آمریکا نوعی اجماع در مورد [ادعای] عدم دستیابی ایران به سلاح هسته ای وجود دارد و در صورت شکست دیپلماسی، ترامپ می تواند گزینه جنگ را بدون چالش جدی از لحاظ قانونی مورد استفاده قرار دهد چراکه پشتیبانی نسبی دوحزبی در این مورد وجود دارد.