کشف غریبه‌های باستانی و تنوع زیستی در ۳ تا ۴ میلیون سال پیش

بیا بازی ببین

برای دهه‌ها، فسیل های مشهور زیادی به عنوان حلقه گمشده و مستقیم‌ترین جد انسان شناخته می‌شد. اما حالا یافته‌های جدید علمی نشان می‌دهند که شاید مسیر تکامل ما بسیار پیچیده‌تر از آن چیزی باشد که در کتاب‌های درسی خوانده‌ایم

آیا ممکن است تمام این سال‌ها آدرس را اشتباه رفته باشیم؟ شواهد فسیلی تازه‌ای از قلب اتیوپی به دست آمده که جایگاه لوسی را به عنوان «مادر بشریت» به شدت متزلزل کرده و دریچه‌ای جدید رو به گذشته تاریک ما گشوده است.

‌غریبه‌های باستانی

کشف فسیل‌های جدید نشان می‌دهد گونه‌های دیگری از موجودات انسان‌نما با ویژگی‌هایی شبیه به ما زندگی می‌کردند. موجوداتی که می توان آنها را به نوعی “غریبه‌های باستانی” نامید. اما آنها واقعا چه کسانی بوده‌اند؟

‌سقوط یک اسطوره باستانی

‌در حال حاضر دانشمندان فسیل‌هایی متعلق به گونه‌ای موسوم به Australopithecus deyiremeda یافته‌اند که دقیقاً دریک زمان و مکانی زندگی می‌کردند. تفاوت در شکل دندان‌ها و ساختار فک نشان می‌دهد که این موجودات رژیم غذایی متفاوتی داشتند و شاید حتی از لحاظ حرکتی نیز پیشرفته‌تر بوده‌اند. این یعنی نمودار تکامل بشر دیگر یک خط صاف نیست، بلکه بیشتر شبیه به یک بوته پر شاخه و برگ است که بسیاری از شاخه‌های آن به بن‌بست رسیده‌اند.

‌ تنوع زیستی در ۳ تا ۴ میلیون سال پیش

تحقیقات جدید روی استخوان‌های پا و مچ نشان می‌دهد که تنوع زیستی در ۳ تا ۴ میلیون سال پیش بسیار فراتر از تصور ما بوده است. برخی از این موجودات روی دو پا راه می‌رفتند، اما بعضی دیگر هنوز به زندگی روی درختان وابستگی داشتند. این تنوع باعث شده دانشمندان بپرسند: کدام‌یک از این گروه‌ها واقعاً جرقه اولیه نسل انسان را زده‌اند؟

‌چالش بزرگ باستان‌شناسان با معمای دندان‌ها

دندان‌ها در دنیای باستان‌شناسی حکم شناسنامه را دارند. بررسی‌های دقیق روی مینای دندان و ساختار فک فسیل‌های جدید نشان می‌دهد این گونه‌های نوظهور، قرابت‌های ساختاری عجیبی با انسان‌های اولیه (گونه هومو) دارند. گویی در یک مسابقه تکاملی، چندین شرکت‌کننده حضور داشته‌اند و حالا مشخص نیست مدال طلا واقعاً بر گردن چه کسی است.

‌ کشف گونه‌های هم‌عصر نشان می‌دهد درخت زندگی انسان، ریشه‌های متعدد و درهم‌تنیده‌ای دارد. ما در دورانی هیجان‌انگیز از علم زندگی می‌کنیم؛ دورانی که در آن هر فسیل جدید می‌تواند کتاب‌های تاریخ را از نو بنویسد.

منبع: همشهری