«ممد نبودی ببینی»؛ مرثیه‌ای از حسرت و آزادی

باشگاه خبرنگاران جوان – نوحه «ممد نبودی ببینی» نه‌تنها یک مرثیه جنگی، بلکه روایتی عاطفی از پیوند فرهنگ سوگواری مذهبی جنوب ایران با تجربه جنگ به‌شمار می‌آید.

بیا بازی ببین

شعر «ممد نبودی ببینی» را جواد عزیزی، از رزمندگان خرمشهر، در سوگ همرزم خود سرود. روایت‌ها نشان می‌دهد که نخستین‌بار حسین فخری، از دوستان و همرزمان آنان، این نوحه را بر سر مزار جهان‌آرا خواند؛ لحظه‌ای که به‌نوعی آغاز این اثر بود. یک سال بعد و همزمان با سالگرد آزادسازی خرمشهر، غلام کویتی‌پور با اجرای این نوحه آن را به گوش مخاطبان گسترده‌تری رساند و از آن پس این قطعه به یکی از ماندگارترین نواهای مرتبط با جنگ تبدیل شد.

ریشه موسیقی این نوحه به سنت‌های عزاداری جنوب ایران بازمی‌گردد. ملودی اصلی آن از نوحه‌ای بوشهری الهام گرفته که توسط جهانبخش کردی‌زاده در مراسم محرم و صفر خوانده می‌شد. مطلع آن نوحه با عبارت «لیلا بگفتا ای شه لب تشنه‌کامان / دستم به دامان، آقا الامان» آغاز می‌شد و در بستر آیین‌های سوگواری بوشهر شکل گرفته بود. 

درحقیقت «ممد نبودی ببینی» ملودی‌ای است که از سوگواری‌های محرم در جنوب ایران برخاست و در نهایت با شعر یک رزمنده و صدای یک مداح، به سرودی جمعی برای یادآوری فقدان و پیروزی در حافظه جنگ ایرانیان تبدیل شد. 

منبع: ایسنا