آسیب بسته شدن کامل تنگه هرمز به اقتصاد جهان

بازه زمانی روز ۱۵ تا ۴۵ را نشان می‌دهد که در آن با ادامه انسداد، کمبود نفت و مشکلات فنی چاه‌ها افزایش می‌یابد.

در روز ۱۵ کمبود به ۳۱۵ میلیون بشکه می‌رسد؛ مخازن پر می‌شوند، چاه‌ها بسته و قیمت نفت از ۱۵۰ دلار فراتر می‌رود.تا روز ۲۰ کمبود به ۴۲۰ میلیون بشکه می‌رسد، برخی چاه‌ها ناچار به توقف و قیمت به ۲۰۰ دلار نزدیک می‌شود.در روز ۲۵ کمبود ۵۲۵ میلیون بشکه است و خطر آسیب به مخازن و تورم جهانی افزایش می‌یابد.در روز ۳۰ کمبود ۶۳۰ میلیون بشکه، خطوط تولید دچار انسداد می‌شوند و بازگشت تولید زمان‌بر می‌گردد.در روز ۳۵ کمبود ۷۳۵ میلیون بشکه تجهیزات فرسوده و زنجیره تأمین جهانی مختل می‌شود.

در روز ۴۰ کمبود به ۸۴۰ میلیون بشکه و قیمت تا ۴۰۰ دلارمی‌رسد، خاموشی‌ها آغاز می‌شوند.در روز ۴۵ کمبود ۹۴۵ میلیون بشکه است؛ زیرساخت‌ها آسیب می‌بینند و خطر فروپاشی مالی و رکود عمیق جهانی افزایش می‌یابد.

پیام اصلی این تصویر این است که بستن چاه‌های نفتی فقط یک توقف ساده نیست. این کار می‌تواند به مخازن، تجهیزات و زیرساخت‌ها آسیب بلندمدت بزند، به‌طوری که حتی پس از باز شدن دوباره تنگه، بازگشت به سطح قبلی تولید بسیار دشوار، پرهزینه و زمان‌بر باشد.