وداع با نابغه؛ عبدالله موحد، کشتی‌گیری که در هر رشته‌ای استاد بود

همشهری آنلاین_ آنچه عبدالله موحد را به یک «اعجوبه» تمام‌نشدنی در تاریخ ورزش بدل کرده، تنها شش مدال طلای او در المپیک و جهان نبود، بلکه نبوغی بود که از همان کودکی در هر رشته‌ای خود را نشان می‌داد. موحد پیش از آنکه بر روی تشک کشتی بدرخشد، در زادگاهش بابلسر در دوومیدانی، قایقرانی، طناب‌زنی و والیبال تبحر عجیبی داشت.

بیا بازی ببین

شش طلا و شش سال شکست‌ناپذیری

عبدالله موحد اگر یک کلمه برای توصیفش داشته باشیم، «نابغه» بود. او در شش سال متوالی از ۱۹۶۵ تا ۱۹۷۰ در تمام مسابقات جهانی، المپیک و ۲ بازی‌های آسیایی شرکت کرد و هر بار مدال طلا را از آن خود کرد. طی این شش سال، هیچ کشتی‌گیری توانست او را شکست دهد.

اوج هنرنمایی او در المپیک ۱۹۶۸ مکزیکوسیتی رقم خورد، جایی که در وزن ۷۰ کیلوگرم با فنی‌ترین شکل ممکن طلایی‌ترین مدال تاریخ کشتی ایران را کسب کرد. موحد در المپیک ۱۹۶۴ توکیو هم نماینده ایران بود که بدون شکست و بعد از سه پیروزی و یک مساوی پنجم شد!

هم‌راهی با تختی؛ از شطرنج تا خاک

عبدالله موحد هم‌تیمی و از دوستان جهان ‌پهلوان غلامرضا تختی بود. او بارها خاطره‌انگیزترین لحظات اردوهای تیم ملی را با تختی مرور می‌کرد: «من با تختی در اردوی تیم ملی همیشه شطرنج بازی می‌کردم و با او خاطرات زیادی دارم.» آن‌قدر تختی را از نزدیک دیده بود که با قاطعیت می‌گفت تختی برای شخصیت بزرگی که داشت، اصلاً آدم سیاسی‌ای نبود. عبدالله موحد گفته بود در آن اردوها، تختی تنها کشتی‌گیری بود که شطرنج بلد بود و هر روز به او می‌گفت: «جوان بیا شطرنج بازی کنیم.»

نمی‌خواستم به خارجی‌ها کشتی یاد دهم که بیایند ایرانی‌ها را ببرند

شاید عجیب‌ترین بخش زندگی عبدالله موحد، ماجرای پس از مهاجرت و خداحافظی او از کشتی بود. موحد پس از پایان دوران قهرمانی و مهاجرت به آمریکا، با یک تصمیم شگفت‌انگیز، کشتی را یک‌باره کنار گذاشت اما به خواست قلبی و غرور ملی‌اش پشت پا نزد. او هیچ وقت حاضر نشد به آمریکایی‌ها یا هر خارجی دیگری کشتی یاد بدهد؛ چرا که از نظر او منطقی نبود فنون کشتی ایران را به کسی بیاموزد که روزی ممکن است مقابل هموطنانش روی تشک برود.

با این حال، این «انسان عجیب و بی‌حاشیه» در سرزمین غربت بیکار ننشست. بدون هیچ سرمایه و پولی، با تلاش خارق‌العاده، انگلیسی را به خوبی فراگرفت، در آزمون‌های مربوطه شرکت کرد و توانست مجوز احداث یک پمپ بنزین را بگیرد و کسب‌وکاری بسازد که شاید از هر کسی بر نمی‌آمد. او با همان روحیه قهرمانی، در عرصه زندگی هم پیروز شد.

روحت شاد اعجوبه