حقایق عجیب زندگی داوینچی؛ نقاش از خود ناراضی!

بیا بازی ببین

لئوناردو داوینچی (۱۵۱۹-۱۴۵۲) یکی از برجسته‌ترین چهره‌های رنسانس ایتالیا و نمونه‌ای کامل از «انسان رنسانسی» بود؛ فردی که در چندین حوزه از جمله نقاشی، مجسمه‌سازی، نویسندگی، موسیقی و اختراع فعالیت داشت. نبوغ او نه‌تنها در آثار هنری مشهورش بلکه در دفترچه‌های علمی و طرح‌های فنی‌اش نیز دیده می‌شود. با وجود شهرت فراوان، زندگی و شخصیت او تا حدی رازآلود باقی مانده است، زیرا آثار کامل‌شده نسبتاً کمی از خود بر جای گذاشت و اطلاعات زندگی‌نامه‌ای درباره او محدود است.

داوینچی فرزند نامشروع یک وکیل و یک زن روستایی بود و برخلاف بسیاری از هم‌عصرانش آموزش کلاسیک در زبان‌های لاتین و یونانی یا ریاضیات پیشرفته ندید. با این حال، استعداد هنری‌اش از همان کودکی آشکار شد و در نوجوانی به فلورانس رفت تا شاگرد آندرئا دل وروکیو، نقاش و مجسمه‌ساز مشهور، شود. گفته می‌شود او به سرعت از استاد خود پیشی گرفت و در اثر «غسل تعمید مسیح» بخشی از نقاشی را اجرا کرد؛ اثری که آغاز ورود جدی او به دنیای هنر به شمار می‌رود.

یکی از ویژگی‌های شناخته‌شده داوینچی ناتمام گذاشتن آثارش بود. او به دلیل علایق گسترده و کمال‌گرایی شدید اغلب پروژه‌های جدیدی آغاز می‌کرد و کارهای قبلی را نیمه‌تمام رها می‌کرد. حتی برخی از معروف‌ترین آثارش مانند «نیایش مغان» یا «سن ژروم در بیابان» ناتمام باقی ماندند و گفته می‌شود که حتی «مونا لیزا» نیز هرگز به‌طور رسمی از نظر او کامل نشده بود.

علاقه شدید او به علم نیز نقش مهمی در کارهای هنری‌اش داشت. داوینچی برای درک دقیق بدن انسان به مطالعه کالبدشناسی پرداخت و ده‌ها کالبدشکافی انجام داد. این پژوهش‌ها به خلق طرح‌های علمی دقیق و آثاری مانند «مرد ویترویوسی» انجامید که نسبت‌های ایده‌آل بدن انسان را نشان می‌دهد و امروز به نمادی از هماهنگی انسان و جهان تبدیل شده است.

در کنار هنر، او مهندس و مخترعی فعال بود و برای خاندان اسفورزا در میلان به‌عنوان مهندس نظامی کار می‌کرد و طرح‌هایی برای ماشین‌ها، سلاح‌ها و وسایل پرنده ارائه داد. از میان آثار هنری او، دیوارنگاره مشهور «شام آخر» در میلان و نقاشی «مونا لیزا» در موزه لوور پاریس شهرت جهانی دارند. داوینچی سرانجام در سال ۱۵۱۹ در فرانسه درگذشت، اما میراث هنری و علمی او همچنان الهام‌بخش جهان است.

منبع: خبرآنلاین