ماجرای یک روز و نیم

دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور کودک خوار و کودک کش ایالات متحده، اخیرا در اظهاراتی عجیب و معنادار گفته است: «از کردها راضی نیستم؛ قرار بود سلاح‌هایی که ما داده بودیم در بین معترضان پخش شود اما الان معلوم نیست سلاح‌ها کجاست!» او همچنین در موضعی دیگر عنوان کرده است: «مردم ایران باید مسلح شوند و فکر می‌کنم شده‌اند!» و در ادامه نیز مدعی شده که «ایران ماه گذشته ۴۲ هزار نفر را کشته است.»

این اظهارات را اگر در کنار وقایع ۱۸ و ۱۹ دی‌ماه ۱۴۰۴ قرار دهیم، تصویر روشن‌تری از آنچه طی آن دو روز در کشور رخ داد، به دست می‌آید.

بیا بازی ببین

پنج‌شنبه ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴، هم‌زمان با ناآرامی‌های بازار و اعتراض برخی کسبه نسبت به وضعیت ارز، رضا پهلوی از هواداران خود خواست ساعت ۸ شب به خیابان‌ها بیایند. تصمیم حاکمیت در آن مقطع این بود که اجازه داده شود مردم اعتراض خود را داشته باشند؛ از همین رو نیروهای انتظامی و بسیج عمدتا در مقرهای خود مستقر شدند و فضای شهرها در وضعیت عادی قرار داشت.

اما ساعت ۲۰، ماجرا شکل دیگری پیدا کرد. آنچه رخ داد، صرفا یک تجمع اعتراضی نبود، بلکه به یک‌باره ۳۱ استان کشور وارد شدیدترین جنگ خیابانی شدند؛ جنگی که به نظر می‌رسید از قبل طراحی و سازماندهی شده بود. برخی استانداری‌ها و مراکز صداوسیما سقوط کردند و به دست معترضان افتادند. پایگاه‌های فراجا، مراکز بسیج، مساجد، بانک‌ها، آمبولانس‌ها، اتوبوس‌های شرکت واحد، خودروهای آتش‌نشانی و حتی برخی مراکز درمانی هدف حمله قرار گرفتند.

امروز، با اعترافات آشکار رئیس‌جمهور آمریکا، می‌توان راحت‌تر به نقش سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا (سیا) و موساد در طراحی و هدایت این عملیات پی برد. نوع عملیات، گستردگی جغرافیایی آن و هماهنگی حملات، بیش از آنکه به یک اعتراض طبیعی شباهت داشته باشد، به یک عملیات سازمان‌یافته امنیتی و میدانی شباهت داشت.

در ساعات اولیه، نیروهای انتظامی و بسیج حاضر در مقرها غافلگیر شدند و با هجومی ناگهانی و هم‌زمان در ده‌ها شهر مواجه بودند. در چنین شرایطی، طبیعتا اولویت نخست، حفظ مقرها و جلوگیری از سقوط کامل مراکز امنیتی بود، نه ورود فوری به جنگ خیابانی گسترده.

با آغاز خشونت‌ها، مردم عادی به تدریج از صحنه درگیری خارج شدند و کسانی در میدان باقی ماندند که به نظر می‌رسید برای چنین شرایطی آموزش دیده و مأموریت مشخصی داشتند. درگیری‌ها در روزهای ۱۸ و ۱۹ دی ادامه یافت و در نهایت، در کمتر از ۴۸ ساعت، نیروهای انتظامی و امنیتی موفق شدند این جنگ خیابانی را مهار کنند.

اکنون ترامپ و رسانه‌هایی مانند ایران اینترنشنال مدعی هستند که در این حوادث ۴۲ هزار نفر کشته شده‌اند؛ ادعایی که تاکنون هیچ مستنداتی برای آن ارائه نشده است. اساسا چگونه ممکن است طی کمتر از ۴۸ ساعت، ۴۲ هزار نفر کشته شوند؟ این یعنی در هر ساعت نزدیک به هزار نفر جان باخته باشند؛ رقمی که نه با واقعیت‌های میدانی سازگار است و نه با منطق حوادث آن روزها.

در نتیجه، کسانی که چنین ارقامی را تکرار می‌کنند، یا معنای واقعی این اعداد را نمی‌دانند یا در چارچوب همان جنگ رسانه‌ای و روانی عمل می‌کنند که طراحان اصلی این آشوب‌ها دنبال می‌کردند.