اگر دی‌کاپریو این پیشنهاد را می‌پذیرفت، تاریخ سینما جور دیگری نوشته می‌شد

همشهری آنلاین: جان رایلی گفت پس از همکاری با اندرسن در نخستین فیلم بلند او، «هشت سخت» محصول ۱۹۹۶، رابطه بسیار نزدیکی با این فیلمساز پیدا کرده بود. او که پیش‌تر در سال ۱۹۹۳ در فیلم «چه چیزی گیلبرت گریپ را آزار می‌دهد؟» با دی‌کاپریو هم‌بازی شده بود، به اندرسن اطمینان داده بود که می‌تواند این بازیگر جوان را برای حضور در «شب‌های عیاشی» راضی کند.

بیا بازی ببین

رایلی توضیح داد: «من لئو را از زمانی که ۱۷ ساله بود می‌شناختم. به پل گفتم: “این مأموریت را به من بسپار. این پسر را برای فیلمت می‌آورم. از وقتی بچه بود می‌شناسمش.”» او در ادامه خاطره گفت‌وگویش با دی‌کاپریو را تعریف کرد: «به او گفتم: “گوش کن لئو، بگذار یک چیزی به تو بگویم. آن فیلم «تایتانیک» درباره یک کشتی است که غرق می‌شود. همه می‌دانند کشتی غرق می‌شود. هیچ‌کس اهمیت نمی‌دهد چه کسانی داخل آن کشتی هستند.”»

رایلی همچنین گفت که آن زمان درباره پل توماس اندرسن به دی‌کاپریو گفته بود: «این کارگردان یکی از بااستعدادترین فیلمسازان نسل آینده خواهد شد و نباید این فرصت را از دست بدهی.» با این حال، دی‌کاپریو در آن مقطع بیشتر به بازی در فیلم جیمز کامرون تمایل داشت، زیرا مدیران برنامه و نمایندگانش معتقد بودند «تایتانیک» قرار است به فیلمی بسیار بزرگ و موفق تبدیل شود.

رایلی گفت با وجود این موضوع، همچنان تلاش می‌کرد نظر او را تغییر دهد: «مدام به او می‌گفتم: “دارم به تو می‌گویم رفیق. مطمئن باش تو را اشتباه راهنمایی نمی‌کنم. داستان درباره یک کشتی است که غرق می‌شود.”»

با وجود اصرارهای رایلی، دی‌کاپریو در نهایت بازی در «تایتانیک» را پذیرفت. این فیلم در پایان اکران اولیه خود یک میلیارد و ۸۴۰ میلیون دلار فروش جهانی داشت و به یکی از موفق‌ترین آثار تاریخ سینما تبدیل شد.

پس از انصراف دی‌کاپریو از «شب‌های عیاشی»، مارک والبرگ نقش ادی آدامز ملقب به درک دیگلر را برعهده گرفت؛ جوانی ظرف‌شوی که در دهه ۱۹۷۰ به شهرتی ناگهانی در صنعت فیلم‌های بزرگسالان می‌رسد. خود جان سی. رایلی نیز در این فیلم نقش رید راثچایلد، یکی دیگر از بازیگران این صنعت، را ایفا کرد.