تصاویر| قلعه سامتسانو در ایتالیا؛ نمونه ای از معماری نئو موریش

بیا بازی ببین

قلعه سامتسانو در منطقه توسکانی ایتالیا یکی از شاخص ترین نمونه های معماری نئو موریش در اروپا به شمار می رود. این بنا در ابتدا حدود سال ۱۶۰۵ میلادی توسط یک نجیب زاده اسپانیایی ساخته شد و در قرن نوزدهم میلادی توسط فردیناندو پانچیاتی زیمینس د آراگونا بازطراحی و به شکل کنونی تبدیل شد. این بازسازی بین سال های ۱۸۵۳ تا ۱۸۸۹ انجام شد و طی آن مجموعه به یکی از بزرگ ترین نمونه های این سبک معماری تبدیل شد.

این مجموعه دارای ۳۶۵ اتاق است که هر کدام تزئینات کاملا متفاوت و منحصر به فرد دارند و هیچ دو فضای داخلی مشابه هم نیستند. همین ویژگی باعث شده این بنا بیشتر شبیه یک مجموعه هنری بزرگ باشد تا یک کاخ معمولی. یکی از معروف ترین بخش های آن اتاق طاووس است که با رنگ های زنده و جزئیات بسیار پیچیده شناخته می شود.

در سال ۱۸۷۸ میلادی امبرتو یکم پادشاه ایتالیا از این مجموعه بازدید کرد که نشان دهنده اهمیت تاریخی آن در آن دوره است. پس از جنگ جهانی دوم این بنا مدتی به عنوان هتل لوکس مورد استفاده قرار گرفت اما بعدها متروکه شد و برای سال ها بسته ماند.

در سال ۲۰۱۲ گروهی با هدف حفاظت و احیای این بنا تشکیل شد که فعالیت آن تا سال ۲۰۱۳ ادامه داشت. این مجموعه در سال های اخیر نیز در فرهنگ عامه حضور داشته و در برخی آثار تصویری و سینمایی به عنوان لوکیشن مورد استفاده قرار گرفته است.

این قلعه سامتسانو علاوه بر ارزش تاریخی و معماری، به عنوان یک لوکیشن سینمایی خاص و شناخته شده نیز همواره مورد توجه تهیه کنندگان فیلم و سریال تاریخی قرار داشته است.

گفتنی است؛ معماری نئو موریش یک سبک احیایی است که در قرن نوزدهم میلادی شکل گرفت و از معماری اسلامی شمال آفریقا و اندلس الهام می گیرد. در این سبک از قوس های نعل اسبی، تزئینات هندسی پیچیده، رنگ های زنده و نقش های تکرارشونده برای ایجاد فضایی تزئینی و چشمگیر استفاده می شود. این سبک بیشتر در کاخ ها، ویلا ها و بنا های لوکس اروپایی به کار رفته تا حال و هوایی شرقی، مجلل و خیال انگیز ایجاد کند، بدون اینکه لزوما کارکرد مذهبی داشته باشد.

ویکیپدیا نیز در تعریف این سبک معماری نوشته است: 

معماری احیای موری نئوموریک یکی از سبک‌ های احیای معماری است که توسط معماران اروپا و آمریکا در پی شرق‌ شناسی رمانتیسم اتخاذ شد. این سبک پس از اواسط قرن نوزدهم به اوج محبوبیت خود رسید، که بخشی از گسترش واژگان مفصلی بود که از منابع تاریخی فراتر از سبک‌ های آشنای کلاسیک و گوتیک گرفته شده بود. معماری نئوموریک از عناصری از معماری اسلامی مغربی و در نتیجه از معماری اسلامی بهره می‌ برد.

منبع: عصر ایران