انقلاب در پوشیدنی‌های بقا؛ فناوری جدیدی که کویر را به منبع آب تبدیل می‌کند

بیا بازی ببین

به گزارش صد آنلاین ، خداحافظی با کم‌آبی در دل طبیعت؛ فناوری جدید دانشگاه تگزاس آب را از هوا شکار می‌کند

به گزارش سرویس علم و فناوری تکناک، دسترسی به آب آشامیدنی در مناطق دورافتاده یا حین شرایط اضطراری، همواره یکی از بزرگ‌ترین چالش‌های بشری بوده است. تا به امروز، دستگاه‌های استخراج آب از هوا (AWG) به دلیل ابعاد بزرگ، مصرف انرژی بالا و نیاز به زیرساخت‌های ثابت، بیشتر در مقیاس صنعتی کاربرد داشتند. اما اکنون، محققان دانشگاه تگزاس در آستین، این فناوری را به مقیاس شخصی و پوشیدنی آورده‌اند.

ژاکتی که در هر دمای هوا، آب تولید می‌کند

نتیجه این پژوهش که در نشریه علمی Science Advances منتشر شده، طراحی نمونه اولیه‌ای از یک ژاکت با پارچه ویژه است. سازوکار این ژاکت بسیار هوشمندانه است:

1.     جذب: پارچه به‌کاررفته، رطوبت موجود در هوا را به‌طور مداوم جذب می‌کند.
2.     انتقال: برخلاف پارچه‌های معمولی که رطوبت را در خود نگه می‌دارند، این الیاف مهندسی‌شده، آب را به واحدهای جداشدنی منتقل می‌کنند.
3.     تولید: کاربر پس از پر شدن این واحدها، آن‌ها را درون یک محفظه تاشو قرار می‌دهد و با اعمال گرما، آبِ خالص و آشامیدنی تولید می‌شود.

خروجی روزانه؛ کافی برای بقا

طبق نتایج آزمایش‌های انجام‌شده، این پارچه بسته به میزان رطوبت محیط، قادر است روزانه بین ۴۰۰ تا ۹۰۰ میلی‌لیتر آب آشامیدنی تولید کند. اگرچه این مقدار ممکن است نیاز کامل یک فرد را تأمین نکند، اما در شرایط بحرانی، مناطق خشک یا مسیرهای دورافتاده کوهنوردی، همین مقدار آب می‌تواند تفاوت بین مرگ و زندگی باشد.

فراتر از یک لباس ساده؛ بازار گسترده‌ کاربردها

به گفته «کیث جانستون»، یکی از محققان این پروژه، کلید موفقیت این فناوری، سیستم انتقال رطوبت است که آن را از محیط آزمایشگاه به دنیای واقعی آورده است. کاربردهای احتمالی این فناوری بسیار فراتر از یک ژاکت ساده است:

•     تجهیزات امدادی: استفاده در چادرهای کمپینگ و پوشش‌های نجات برای مناطق سیل‌زده یا زلزله‌زده.
•     صنعت گردشگری و ورزشی: تحول در تجهیزات کوهنوردان و ماجراجویانی که برای روزها از منابع آب دور هستند.
•     کاربردهای نظامی: تأمین آب نیروها در مناطق صعب‌العبور و عملیات‌های دور از پایگاه.

افق روشن برای آینده

«گیهوا یو»، از نویسندگان این مطالعه، تأکید می‌کند که هدف نهایی این تیم، شخصی‌سازی دسترسی به آب بوده است. اگر پژوهشگران بتوانند در نسل‌های آینده بازدهی این پارچه را افزایش و هزینه‌های تولید آن را کاهش دهند، پارچه‌های تولیدکننده آب می‌توانند به عضو ثابت کمد لباس‌های ما در سفرها تبدیل شوند.

این فناوری نه تنها یک نوآوری در صنعت نساجی است، بلکه گامی بزرگ برای مقابله با چالش کمبود آب در نقاط مختلف جهان محسوب می‌شود.