بعد از ۵۰ سال، استیون هاوکینگ ۱۰۰٪ درست می‌گفت

بیا بازی ببین

در سال ۲۰۲۵، شبکه‌ای از آشکارسازهای امواج گرانشی بسیار حساس، تپش قدرتمندی را در بافت فضازمان شناسایی کردند که با نام GW250114 شناخته می‌شود.

به گزارش وبسایت ویتنام، این نتیجه بزرگترین برخوردی است که تاکنون بین دو سیاهچاله ثبت شده است. این رویداد واضح‌ترین و کم‌نویزترین داده‌ها را تاکنون به همراه داشته است. در نتیجه، دانشمندان اکنون یک “آزمایشگاه” عالی برای آزمایش نظریه‌های فیزیک کلاسیک از دهه‌های پیش دارند.

از همه مهم‌تر، محققان از داده‌های رویداد GW250114 برای تأیید قضیه معروف فیزیکدان برجسته، استیون هاوکینگ، که بیش از ۵۰ سال پیش مطرح کرده بود، استفاده کردند.

این قضیه بیان می‌کند که مساحت افق رویداد یک سیاه‌چاله تازه ادغام‌شده – یعنی ناحیه مرزی که نور نمی‌تواند از آن فرار کند – هرگز از مجموع مساحت‌های افق رویداد دو سیاه‌چاله اصلی کوچکتر نخواهد بود.

تجزیه و تحلیل داده‌های این برخورد تاریخی، صحت تقریباً ۱۰۰ درصدی پیش‌بینی استیون هاوکینگ را ثابت کرده است. این یک نقطه عطف مهم است که دیدگاه جاودانه او در مورد سیاه‌چاله‌ها را نشان می‌دهد.

این انفجار عظیم علاوه بر تأیید نظریه هاوکینگ، به متخصصان دانشگاه کرنل (ایالات متحده آمریکا) نیز کمک کرد تا گام دیگری در جهت آزمایش نظریه نسبیت عام آلبرت انیشتین بردارند.

طبق معادلات انیشتین، وقتی دو سیاه‌چاله در شرف ادغام هستند، با سرعت فزاینده‌ای به دور یکدیگر می‌چرخند. سپس، با هم برخورد می‌کنند و مقدار زیادی انرژی آزاد می‌کنند. در نهایت، سیاه‌چاله تازه تشکیل شده با فرکانس‌های مشخصی نوسان می‌کند، شبیه به صدای زنگ پس از ضربه.

در رویدادهای قبلی، این فرکانس‌های نوسان، که به عنوان حالت‌های میرایی پس از ادغام نیز شناخته می‌شوند، اغلب برای ماشین‌ها بسیار ضعیف بودند تا ساختار پیچیده‌ای را که انیشتین پیش‌بینی کرده بود، تشخیص دهند. با این حال، صدای این رویداد GW250114 به اندازه کافی بلند بود که دانشمندان توانستند آن را به طور دقیق اندازه‌گیری کنند.

هنگام شبیه‌سازی معادلات و مقایسه نتایج با فرکانس‌های اندازه‌گیری شده واقعی، نتایج به طرز چشمگیری مطابقت داشتند. کارشناسان بین‌المللی بار دیگر مجبور شدند اذعان کنند که اینشتین هنوز درست می‌گفته و تمام پدیده‌های گرانشی در جهان دقیقاً مطابق توصیفات او عمل می‌کنند.

با این حال، به دلیل محدودیت‌های تکنولوژیکی سیستم‌های آشکارساز فعلی، دانشمندان هنوز نمی‌توانند احتمال خطا در مقایسه با نظریه انیشتین را به طور کامل رد کنند. اگر این خطا به تدریج به ۰٪ کاهش یابد، نظریه نسبیت به کمال مطلق دست خواهد یافت.

برعکس، اگر خطا در سطح غیر صفر ثابت بماند، آغاز فصل جدیدی در فیزیک مدرن را رقم خواهد زد و قوانین کاملاً جدیدی از جهان را که قبلاً برای بشر ناشناخته بود، آشکار خواهد کرد.

منبع: عصر ایران