عذرخواهی و استعفا نخواستیم حداقل دستاوردسازی نکنید!

نواندیش_محمد صادقی: روز گذشته مصاحبه هایی از آقایان مهدی تاج و امیر قلعه نویی رئیس محترم فدراسیون و سرمربی محترم تیم ملی منتشر شد، در این مصاحبه مطابق انتظار خبری از استعفا نبود دو بزرگوار اتفاقا برای خود دستاورد سازی هم نمودند!

بیا بازی ببین

من یک روز بعد از عدم صعود تیم ملی در مطلبی به عنوان یک نفس تا صعود از کمی ها و کاستی ها و بضاعت مان نوشتم بنابراین خوب می دانم و میدانیم با چه شرایطی عازم شدیم اما اینکه نتیجه به دست آمده را به عنوان فتح الفتوحی عظیم به خورد ملت دهیم و از ۳ مساوی با وجود همه ضعف های فنی که مسئولیت اش متوجه کادر فنی است برای خود دستاورد بسازیم و بت سرمربی محترم را نیز به خاطر تنها سرمربی بدون شکست اما حذف شده جام برای ساخت سفارش دهیم توهین به ملت و شان فوتبال ما است.

آقای قلعه نویی چندی پیش در شرایطی وعده داده بود که تیم بیش از ۴ امتیاز بگیرد و صعود کند که خوب می دانست احتمالا قرار نیست ما شرایط خیلی ایده آل تدارکاتی داشته باشیم، ما طی سال های گذشته نیز از برگزاری دیدارهای تدارکاتی با تیم های برتر دنیا عاجز بودیم و وضع مان چندان هم متفاوت از امروز نبود.

در کنار این ها و با وجود این شرایط قابل درک تصمیمات فنی بود که حتما سرمربی باید پاسخگو باشد، از عدم دعوت برخی ستاره های جوان تا ارنج اشتباه در بازی اول و البته دعوت برخی چهره ها مثل دنیس اکرت که اصلا معلوم نشد آمدن اش بهر چه بود!

در مورد فدراسیون و شخص آقای تاج که وضعیت به مراتب بدتر است سالها حاکمیت بلامنازع ایشان بر سکان فدراسیون عملا هیچ دستاورد خاصی نداشته است، ما همچنان در جام های جهانی حذف می شویم، همچنان به فینال جام ملت ها نمی رسیم، همچنان تیم های پایه ما دستاوردی ندارند، همچنان تیم امید ما بی سر و سامان است، همچنان برنامه بلند مدتی برای فوتبال ما وجود ندارد، همچنان حضور در تیم ملی از روش های بعضا غیرمعقول صورت می گیرد و همچنان خبری از پوست اندازی و برنامه ریزی بلند مدت ان هم با این حجم انبوه استعداد در کشور ما نیست!

واقعیت این است با وجود تلاش بی نظیر بچه های تیم ملی و عزمی که می شد در ساق پای آن ها دید ما به لحاظ فنی جز چند دقیقه خوب کوتاه در برابر هر ۳ تیم مرحله گروهی چیز بیشتری برای ارائه نداشتیم و شاید اگر آن گل دقیقه آخر شجاع یا گل ثانیه های آخر اتریش نبود دلمان هم تا این حد نمی سوخت، ما فراموش کردیم که از ابتدا برای مساوی گرفتن مقابل مصر به میدان رفته بودیم و حتی دروازبان ما بازی تاخیری می کرد ما خودمان تصمیم داشتیم سرنوشت مان را به دست تیم های دیگر جام بسپاریم و در نهایت فوتبال روی بی رحم خودش را به ما نشان داد.

ما در این جام جهانی مثل جام های جهانی دیگر در مرحله گروهی حذف شدیم و تنها به خاطر تلاش بچه ها و لحظات شیرینی که برایمان رقم زدند ممنونیم اما اینکه این را دستاوردی بی نظیر برای فوتبال ایران بدانیم حقیقتا شدنی نیست و حداقل از ما این را نخواهید!