به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، در دهههای اخیر، پارادایم میلیتاریک (الگوی نظامی) جنگهای مدرن دستخوش تحولات بنیادین شده است. ظهور پهپادهای انتحاری یا «مهمات پرسهزن»، معادلات نبرد را به نفع نیروهایی تغییر داده که به جای تکیه بر پلتفرمهای گرانقیمت و پیچیده، بر ترکیب هوشمندی، سرعت عمل و هزینه پایین تمرکز دارند.
بنا بر روایت دفاع پرس، در این میان، جمهوری اسلامی ایران با تکیه بر دانش بومی و مهندسی پیشرفته، گامهای بلندی در خودکفایی دفاعی برداشته است. تولید پهپاد انتحاری «حدید ۱۱۰» بهعنوان جدیدترین و پیشرفتهترین نسل از این خانواده، نهتنها یک دستاورد فنی، بلکه پاسخی استراتژیک به تهدیدات فزاینده منطقهای و فرامنطقهای است. این پرنده که بهعنوان سریعترین و رادارگریزترین پهپاد انتحاری ایران شناخته میشود، با شکستن کلیشههای رایج در طراحی پهپادهای ملخیِ کندرو، وارد عرصهای شده که پیشتر در انحصار قدرتهای بزرگ نظامی جهان بود.
بیا بازی ببین
 ماینکرفت | هیچی نگفت... یواشکی وین گرفت! |
||
 ماینکرفت | کی فکرشو میکرد توی بدوارز انقدر کمپ جوابه!!! |
تلفیق موتور توربوجت، طراحی پنهانکار و دقت نقطهزن، «حدید ۱۱۰» را به ابزاری تبدیل کرده که میتواند در عمق استراتژیک دشمن نفوذ کند. این گزارش تحلیلی، با واکاوی دقیق توانمندیهای فنی، عملیاتی و بازتاب گسترده آن در رسانههای معتبر بینالمللی از جمله روزنامه «تلگراف» و وبگاه «اینترستینگ اینجینییر»، به بررسی ابعاد مختلف این دستاورد بزرگ هوافضایی میپردازد.
پهپاد «حدید ۱۱۰»؛ یک پرنده پنهانکار سرعتی در منطقه خلیج فارس
یکی از مهمترین بازتابهای رسانهای درباره این پهپاد، گزارش مفصل روزنامه انگلیسی «تلگراف» است که به بررسی دقیق نسخه جدید و ارتقایافته پهپاد حدید ۱۱۰ پرداخته است. بر اساس این گزارش، روزنامه تلگراف با معرفی و تمجید از قابلیتهای این پرنده، میگوید: نسخه جدید «حدید ۱۱۰» پس از یک فرآیند بهروزرسانی اساسی، اکنون با ارتفاع پروازی کمتر، سرعت بسیار بیشتر و قابلیت پنهانکاری بالاتر پرواز میکند و شناسایی آن برای سامانههای دشمن دشوارتر از گذشته شده است.
تلگراف در این گزارش تأکید میکند که هدف اصلی از طراحی این نسخه جدید، نفوذ از میان پیشرفتهترین سامانههای پدافند هوایی، بهویژه سامانههای آمریکایی، است. این روزنامه انگلیسی با اشاره به اینکه مقامهای ایرانی، این پهپاد را یکی از مرگبارترین تسلیحات خود میدانند، میافزاید: سرعت بالا و قابلیت پنهانکاری دو ویژگی کلیدی و متمایزکننده پهپاد راهبردی «حدید ۱۱۰» است.
مشخصات فنی و عملکردی خیرهکننده پهپاد «حدید ۱۱۰»
بررسیهای فنی نشان میدهد که پهپاد حدید ۱۱۰ از نظر پیشرانه، تفاوت بنیادینی با نسلهای قبلی پهپادهای انتحاری ایران دارد. در حالی که اکثر پهپادهای تهاجمی ایران از موتورهای ملخی با سرعت نسبتاً پایین استفاده میکنند، حدید ۱۱۰ به یک موتور توربوجت قدرتمند مجهز شده است. منابع آگاه به روزنامه تلگراف اعلام کردهاند که این موتور، سرعت پهپاد را به بیش از ۳۰۰ مایل بر ساعت (حدود ۵۱۰ تا ۵۱۷ کیلومتر بر ساعت) میرساند و آن را به سریعترین پهپاد شناختهشده در زرادخانه هوایی ایران تبدیل میکند.
این پهپاد با استفاده از یک بوستر (پیشران کمکی) سوخت جامد پرتاب میشود. این بوستر در مرحله نخست، پهپاد را به سرعت و ارتفاع مورد نیاز میرساند و سپس موتور جت اصلی روشن میشود. این سازوکار پرتاب راکتی، امکان استقرار و شلیک بسیار سریع پهپاد از سکوهای مختلف (از جمله سکوی زمینپایه و حتی زیردریایی) را فراهم میکند و انعطافپذیری عملیاتی بالایی به نیروهای مسلح میبخشد.
از نظر برد و مداومت پروازی، پهپاد «حدید ۱۱۰» میتواند تا شعاع عملیاتی تقریبی ۳۵۰ کیلومتر پرواز کند و مدت زمان پرواز آن تا یک ساعت تخمین زده میشود. ارتفاع پروازی این پهپاد حدود ۹ کیلومتر است و دقت اصابت آن در سطح هدفگیری نقطهای ارزیابی میشود؛ همچنین، این پرنده قادر است یک سرجنگی حدود ۳۰ کیلوگرمی از مواد منفجره شدیدالانفجار را حمل کرده و با قدرت تخریب بالا به هدف برخورد کند. (برخی منابع به نسخههای بهبودیافته و بزرگتر این پلتفرم با سرجنگی بسیار سنگینتر حتی تا چند برابر بیش از ۳۰ کیلوگرم نیز اشاره کردهاند که نشاندهنده قابلیت توسعهپذیری بالای این طراحی است).
ویژگیهای رادارگریزی و طراحی پنهانکار
آنچه «حدید ۱۱۰» را به یک تهدید جدی برای پدافندهای هوایی تبدیل میکند، طراحی هوشمندانه بدنه آن است. روزنامه تلگراف در تحلیل خود در این زمینه میگوید: شکل بدنه این پهپاد بهگونهای مهندسی شده که سطح مقطع راداری آن به حداقل برسد و شناسایی آن توسط رادارهای دشمن بسیار دشوار باشد. کارشناسان ایرانی از این پهپاد بهعنوان پرندهای با بدنهای یکپارچه، صاف و بدون پیچها و برآمدگیهای بیرونی یاد میکنند که این امر بازتاب امواج راداری را بهشدت کاهش میدهد و شناسایی پرنده را بسیار پیچیده خواهد کرد؛ علاوه بر این، ورودی هوای موتور که به شکل «S» طراحی شده، در بخش بالایی بدنه نصب شده است تا پرههای موتور را از دید مستقیم رادار پنهان کند؛ همچنین، سطح خارجی بدنه این پهپاد با مواد جاذب امواج راداری پوشانده شده است که قابلیت ردیابی آن را در فرکانسهای مختلف راداری بهشدت کاهش میدهد.
برتری تاکتیکی و چالش برای سامانههای پدافندی
سامانههای پدافند هوایی مدرن برای مقابله با تهدیدات، نیازمند طیکردن یک زنجیره عملیاتی شامل شناسایی، رهگیری، قفل راداری و شلیک موشک رهگیر در زمان مناسب هستند. روزنامه تلگراف با تحلیل این فرآیند مینویسد که هرچه هدف سریعتر و کوچکتر باشد، زمان در اختیار مدافعان برای انجام این مراحل حیاتی، کمتر خواهد بود.
پهپاد «حدید ۱۱۰» دقیقاً با هدف کاهش این بازه زمانی طراحی شده است؛ در حقیقت سرعت بالای ۵۰۰ کیلومتر بر ساعت و سطح مقطع راداری نزدیک به صفر، باعث میشود که این پهپاد پیش از آنکه سامانههای دفاعی و موشکهای محافظ هدف بتوانند آن را بهطور قطعی رهگیری و ساقط کنند، به هدف خود برسد و مأموریت را به انجام برساند. این ویژگی، پهپاد «حدید ۱۱۰» را به ابزاری ایدهآل برای انجام حملات غافلگیرانه و انهدام اهداف باارزش و حساس دشمن تبدیل میکند.
وبگاه «اینترستینگ اینجینییر» در این زمینه میگوید: پهپاد حدید ۱۱۰ با سرعت ۵۱۰ کیلومتر بر ساعت، سریعترین پهپاد انتحاری شناختهشده ایران محسوب میشود. «اینترستینگ اینجینییر» با اشاره به طرح پیشرفته این پهپاد ایرانی میافزاید: پهپاد حدید ۱۱۰ با سطح مقطع کم، سبک رادارگریزیاش مانند برخی از هواپیماهای پیشرفته غربی است؛ همچنین ایران بیش از یک دهه است که بهطور پیوسته تولید پهپاد خود را بهبود بخشیده و هواپیماهای بدون سرنشین آن به یکی از تأثیرگذارترین صادرات نظامی این کشور تبدیل شدهاند.
پهپاد انتحاری «حدید ۱۱۰» فراتر از یک تسلیحات صرف، نمادی از بلوغ اکوسیستم دفاعی و هوافضایی جمهوری اسلامی ایران است. این دستاورد نشان میدهد که صنعت نظامی کشور از مرحله تولید پلتفرمهای ساده فراتر رفته و اکنون در مرحله طراحی سامانههای نوآورانه با قابلیتهای همتراز با پیشرفتهترین استانداردهای جهانی قرار دارد. در دکترین نظامی آینده که بر پایه جنگهای شبکهمحور، عملیاتهای ترکیبی و استفاده از تلههای پهپادی استوار است، «حدید ۱۱۰» میتواند بهعنوان حلقهای حیاتی در زنجیره ضربات دقیق و غافلگیرانه عمل کند؛ همچنین قابلیت ادغام این پهپاد با سایر سامانههای شناسایی و رزمی، امکان اجرای حملات هماهنگ و اشباعکننده پدافند دشمن را فراهم میسازد.
همانطور که روزنامه تلگراف در تحلیل خود به درستی اشاره کرد، نمایش این قابلیتها در شرایط حساس کنونی، پیامی روشن و قاطع دارد؛ جمهوری اسلامی ایران نهتنها توانایی دفاع از تمامیت ارضی و منافع ملی خود را دارد، بلکه با تکیه بر دانش بومی، قادر است هرگونه تهدید را پیش از رسیدن به مرزهای کشور، با کمترین هزینه و بیشترین تأثیر، خنثی سازد. مسیر پیشروی صنعت پهپادی ایران، با تکیه بر نوآوری و خوداتکایی، همچنان به سمت ارتقای کمّی و کیفی این سامانهها پیش خواهد رفت و «حدید ۱۱۰» تنها فصلی درخشان از این کتاب پرافتخار دفاعی است.
در پایان میتوان گفت که این پهپاد میتواند یک چالش عمده برای ارتش تروریست آمریکا در منطقه باشد؛ چرا که اکثر پایگاههای سنتکام در فاصله حدود ۴۰۰ کیلومتری مرزهای ایران است و «حدید ۱۱۰» به خوبی میتواند موی دماغ «برد کوپر» و فرماندهان سنتکام در منطقه بشود.
۲۹۲۲۱
ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : 0