چگونه یک زن بسکتبالیست چهره محبوب ترامپ شد؟

به گزارش خبرفوری، گارد ستاره لیگ بسکتبال زنان آمریکا، با طرح صریح دیدگاه‌هایش پیرامون حضور ورزشکاران تراجنسیتی در مسابقات زنان، به چهره‌ای دوقطبی در جامعه آمریکا بدل شده؛ زنی که برای برخی نماد ایستادگی برای حقوق زنان و برای برخی دیگر، صدایی تبعیض‌آمیز است.اما همین گفته‌ها باعث شده دونالد ترامپ به صراحت از او تمجید کند و به نوعی به نماد تازه ای از جنبش هواداران او یعنی ماگا تبدیل شود. 

جرقه این جنجال زمانی زده شد که کانینگهام در گفت‌وگویی با شبکه ESPN، موضعی صریح اتخاذ کرد. او با بیان اینکه «زنان نباید مجبور به رقابت با مردان بیولوژیک شوند»، عملا وارد خط قرمزی شد که بسیاری از ورزشکاران ترجیح می‌دهند از آن عبور نکنند. کانینگهام استدلال می‌کند که هدفش نه نفرت‌پراکنی، بلکه حفاظت از «عدالت و امنیت» در ورزش زنان است. اما این استدلال، بازتابی متفاوت در جامعه داشت.

بیا بازی ببین

ماینکرفت | هیچی نگفت... یواشکی وین گرفت!	روبلاکس | رفتیم اسکویید گیم، دیگه رفاقتی باقی نموند...	ماینکرفت | بدوارز یا فیلم
ماینکرفت | پیکار سه نوب با دراگون... | بقا با رفقا قسمت ۹ (پارت آخر)	ماینکرفت | کی فکرشو میکرد توی بدوارز انقدر کمپ جوابه!!!	روبلاکس | با دوستم رفتیم گرنی، ولی انتظار اینو نداشتیم!

بیشتر بخوانید: 

 انتشار عکس یک زن بلوند و ناشناس | پُست روز پدر ترامپ و رونمایی از یک زن مرموز | عکس 

 کاخ سفید؛ نگاهی به اندرونی حرمسرای دونالد | چگونه ملکه‌های زیبایی در دولت ترامپ پست گرفتند؟ 

 جنجال دستیار بلوند و مرموز ترامپ که تلفن رئیس جمهور دست اوست | ناتالی هارپ کیست؟ 

این اظهارات، گسل‌های سیاسی آمریکا را به شکلی عریان در ورزشگاه‌ها به نمایش گذاشته است. گزارش‌ها حاکی از آن است که مواضع کانینگهام، او را به محبوبیتی ویژه نزد محافظه‌کاران و هواداران دونالد ترامپ رسانده است؛ گروهی که او را «صدای شجاع» ورزش زنان می‌دانند. در مقابل، فعالان حقوق تراجنسیتی و هواداران طیف پیشرو، او را به ترویج تعصب متهم می‌کنند. این تقابل تا جایی پیش رفته که در حاشیه بازی‌های ایندیانا فیور، فضای پیرامون سالن‌های مسابقه به میدان اعتراض بدل شده است.

این بحران اکنون فراتر از اظهارنظر بازیکنان رفته و به ساختار مدیریتی لیگ آسیب زده است. تعلیق مالک تیم «سیاتل استورم» پس از درگیری لفظی با هواداران حامی کانینگهام، نشان داد که تنش‌ها به لایه‌های مدیریتی نیز سرایت کرده است. مدیریت لیگ که همواره خود را پیشرو در مسائل اجتماعی معرفی کرده، اکنون در موقعیت دشواری قرار دارد؛ آن‌ها باید میان آزادی بیان بازیکنان و سیاست‌های فراگیر خود تعادل برقرار کنند، کاری که با تداوم مواضع صریح کانینگهام، روز به روز دشوارتر می‌شود.

خود کانینگهام می‌گوید که این فشارها تغییری در مسیر او ایجاد نکرده است. او با تأکید بر اینکه از روی «عشق» سخن می‌گوید، معتقد است نباید برای بیان عقایدش سکوت کند. اما واقعیت این است که سوفی کانینگهام دیگر تنها یک گارد بسکتبال نیست؛ او به بازوی رسانه‌ای بحثی کلان تبدیل شده است: بحثی که می‌پرسد ورزش زنان بر چه اساسی باید بنا شود؟ جنسیت بیولوژیک یا هویت جنسیتی؟

این ماجرا، ویترینِ تنش‌های عمیق‌تری است که جامعه آمریکا با آن دست‌به‌گریبان است. در حالی که کانینگهام بر «فرصت‌های برابر برای زنان» تأکید دارد، منتقدانش بر «برابری حقوق برای همه» اصرار می‌ورزند. این تقابل، احتمالا نه در زمین بسکتبال، بلکه در دادگاه‌های آینده و تغییرات قوانین ورزشی حل‌وفصل خواهد شد؛ اما تا آن زمان، سوفی کانینگهام همچنان یکی از چهره‌های تعیین‌کننده در این جنگ سرد فرهنگی باقی خواهد ماند.