چرا جنگ نشد؟ / آیا جنگ ایران و آمریکا نزدیک است؟

سلام…

این «برش» است.

بیا بازی ببین

ماینکرفت | هیچی نگفت... یواشکی وین گرفت!	روبلاکس | رفتیم اسکویید گیم، دیگه رفاقتی باقی نموند...	ماینکرفت | بدوارز یا فیلم
ماینکرفت | پیکار سه نوب با دراگون... | بقا با رفقا قسمت ۹ (پارت آخر)	ماینکرفت | کی فکرشو میکرد توی بدوارز انقدر کمپ جوابه!!!	روبلاکس | با دوستم رفتیم گرنی، ولی انتظار اینو نداشتیم!

جایی که خبرها را کنار هم می‌گذاریم تا تصویر کامل‌تر دیده شود.

اگر فقط تیترهای امروز را بخوانید، شاید تصور کنید اتفاق خاصی رخ نداده است.

اما اگر چند خبر را کنار هم بگذاریم، یک الگوی مشترک دیده می‌شود.

اول…

آکسیوس می‌گوید ایران، آمریکا و عمان در آستانه توافقی موقت برای بازگشایی تنگه هرمز هستند؛ توافقی که بر اساس آن، کشتی‌های ورودی از مسیر شمالی و آب‌های ایران عبور می‌کنند و دو طرف برای پاکسازی مین‌های دریایی نیز همکاری خواهند کرد.

بعد…

تلگراف از طرح دیگری خبر می‌دهد.

به نوشته این روزنامه، ایران در حال بررسی ایجاد یک صندوق مالی مشترک برای مدیریت تنگه هرمز است؛ مدلی شبیه تنگه مالاکا که هزینه‌های امنیت کشتیرانی، جست‌وجو و نجات و حفاظت محیط‌زیست را از طریق مشارکت کشورهای منطقه و مصرف‌کنندگان انرژی تأمین می‌کند.

اگر این گزارش درست باشد، یعنی تهران به جای بحث «عوارض عبور»، به دنبال ایجاد یک سازوکار حقوقی و بین‌المللی برای مدیریت تنگه است.

اما سؤال اینجاست…

چرا حالا؟

پاسخ شاید در خبر سوم باشد.

سی‌ان‌ان گزارش داده آمریکا در جنگ اخیر بخش قابل توجهی از ذخایر سامانه‌های تاد، پاتریوت و مهمات دقیق خود را مصرف کرده؛ موضوعی که به نوشته این رسانه، یکی از دلایل لغو حملات جدید علیه ایران بوده است.

در همین زمان، کانال ۱۲ اسرائیل هم نوشته فضای حاکم بر تل‌آویو این است که ترامپ بیش از هر زمان دیگری به دنبال رسیدن به یک توافق است و اسرائیل نیز از جزئیات مذاکرات، آن‌گونه که انتظار دارد، مطلع نیست.

حالا این چهار خبر را کنار هم بگذارید.

از یک سو…

ایران تلاش می‌کند نقش خود را در امنیت تنگه هرمز به رسمیت بشناساند.

از سوی دیگر…

آمریکا تلاش می‌کند یکی از مهم‌ترین گره‌های امنیت انرژی جهان را بدون ورود به یک درگیری تازه مدیریت کند.

شاید به همین دلیل باشد که امروز، پیش از آنکه دوباره پرونده هسته‌ای روی میز بیاید، همه نگاه‌ها به هرمز دوخته شده است.

اما این پایان ماجرا نیست.

کیهان امروز در یادداشتی با انتقاد از برخی چهره‌های نزدیک به جریان اصلاحات، استدلال کرده که همزمان با افزایش فشارهای نظامی بر آمریکا، بار دیگر صداهایی در داخل شنیده می‌شود که نسخه عقب‌نشینی و امتیازدهی به واشنگتن را مطرح می‌کنند. این روزنامه معتقد است بازدارندگی نظامی و توان پاسخ متقابل، عامل اصلی دور شدن سایه جنگ بوده و نه عقب‌نشینی یا درخواست برای امتیاز دادن.

فارغ از این ارزیابی‌ها، آنچه امروز بیش از هر زمان دیگری اهمیت دارد این است که میدان و دیپلماسی دوباره به هم گره خورده‌اند.

و شاید به همین دلیل، سرنوشت تنگه هرمز فقط درباره عبور کشتی‌ها نیست؛ بلکه می‌تواند مقدمه‌ای برای تعیین مسیر مذاکرات بزرگ‌تر میان تهران و واشنگتن باشد.

این برش امروز بود…

جایی که خبرها را کنار هم می‌گذاریم تا تصویر کامل‌تر دیده شود.