وقتی دارو در داروخانه نیست، اما در ناصرخسرو پیدا می‌شود!

حمید رضا اسکندری_ پارسینه گزارش می دهد_این روزها یکی از گلایه‌های جدی بیماران و خانواده هایشان، به‌ویژه مبتلایان به بیماری‌های خاص ، این است که دارویی که با نسخه پزشک از داروخانه‌ها جست‌وجو می‌کنند، یا پیدا نمی‌شود یا به سختی در چند داروخانه قابل دسترسی است اما همان دارو را می‌توان در محدوده ناصرخسرو پیدا کرد البته با قیمتی چند برابر قیمت رسمی.

سوال اینجاست که اگر دارو واقعاً کمیاب است، چگونه در بازار آزاد پیدا می‌شود؟ و اگر در بازار وجود دارد، چرا بیمار برای تهیه آن باید از این داروخانه به آن داروخانه سرگردان شود؟

بیا بازی ببین

ماینکرفت | هیچی نگفت... یواشکی وین گرفت!	روبلاکس | رفتیم اسکویید گیم، دیگه رفاقتی باقی نموند...
ماینکرفت | پیکار سه نوب با دراگون... | بقا با رفقا قسمت ۹ (پارت آخر)	ماینکرفت | کی فکرشو میکرد توی بدوارز انقدر کمپ جوابه!!!

این موضوع، یک مسئله جدی در روند توزیع و نظارت بر داروست. وقتی بیمار ناچار می‌شود برای پیدا کردن داروی ضروری خود به بازار غیررسمی مراجعه کند، علاوه بر تحمیل هزینه‌های سنگین، با خطرات دیگری نیز مواجه می‌شود از جمله نگرانی هایی درباره تاریخ انقضا، اصل بودن و نیز نحوه نگهداری دارو.

بدتر از همه آن است که در این شرایط، درد و استرس بیمار به فرصتی برای سودجویی تبدیل شود. بیماری که انتخاب دیگری ندارد، نمی‌تواند منتظر بماند تا دارو وارد بازار شود یا قیمت‌ها کاهش پیدا کند. او دارو می‌خواهد همین امروز، همین ساعت.

گزارش‌ها نیز نشان می‌دهد که کمبود دارو همچنان یکی از چالش‌های جدی حوزه سلامت است و مشکلات تأمین، تخصیص ارز و توزیع همچنان وجود دارد.

اما مردم حق دارند بدانند مسیر دارویی که در داروخانه پیدا نمی‌شود و در بازار آزاد به دست می‌آید، دقیقاً چگونه طی می‌شود؟

چه کسی بر تأمین و توزیع نظارت می‌کند؟چگونه دارویی که باید از مسیر رسمی به دست بیمار برسد، سر از بازار غیررسمی درمی‌آورد؟و مهم‌تر از همه، چرا باید بیماری که برای حفظ سلامتش به یک داروی مشخص نیاز دارد، برای تهیه آن مجبور به پرداخت چند برابر قیمت واقعی شود؟

سلامت مردم نباید مرتبط با شانس، رابطه، جست‌وجوی چندین‌ساعته در داروخانه‌ها یا توانایی پرداخت قیمت‌های نجومی در بازار غیررسمی باشد.

دارو باید به دست بیمار برسد، نه دلال.

اگر کمبود وجود دارد، باید علت آن بطور شفاف و مستقیم برای مردم توضیح داده شود و اگر مشکل در تأمین است، باید برای آن راه‌حل فوری پیدا شود اگر هم مشکل در توزیع یا نظارت است، باید با آن برخورد جدی شود.

پشت هر نسخه‌ای که روی پیشخوان داروخانه گذاشته می‌شود، یک انسان ایستاده است، انسانی که شاید بیمار باشد، شاید مادر یا پدر یک بیمار باشد و شاید تمام امیدش به همان دارویی باشد که امروز در داروخانه «موجود نیست» اما در جای دیگری، با چند برابر قیمت، به راحتی پیدا می‌شود.

این موضوع را نمی‌توان عادی دانست و نباید عادی‌سازی کرد.

بیماران و خانواده هایشان از مسئولان حوزه سلامت فقط توضیح نمی‌خواهند آن‌ها دارویشان را می‌خواهند، با قیمت عادلانه و از مسیر رسمی و قابل اعتماد!