به بهانه انتصاب محسن رضایی به دبیری شورایعالی امنیت ملی

در این یادداشت سعی می‎شود به اختصار این اتفّاق را از منظری دیگر کالبد شکافی نمود:

بیا بازی ببین

ماینکرفت | هیچی نگفت... یواشکی وین گرفت!	روبلاکس | رفتیم اسکویید گیم، دیگه رفاقتی باقی نموند...
ماینکرفت | پیکار سه نوب با دراگون... | بقا با رفقا قسمت ۹ (پارت آخر)	ماینکرفت | کی فکرشو میکرد توی بدوارز انقدر کمپ جوابه!!!

۱- خدای مردم ملّتِ مظلوم ایران همواره حافظ و نگهبان آنها بوده و در پیچ و خم روزگار و در بزنگاههای حسّاس جرعه‌ای از لطف و عنایت خود را آشکار نموده، از جمله در میدان داریِ مردانِ مرد. پس او را سپاس.

۲- تصمیمات خطیر و تأثیرگذارِ در لحظات حسّاس و به دور از هر گونه مصلّحت سنجی دنیوی یکی از شاخصه‎های امامتِ امّت در سال‏های پس از انقلاب اسلامی بوده که یکی از موارد آن، انتصاب‏های درست و به موقع می‌باشد. این خصوصیّت به خوبی در خمینی کبیر(ره) و خامنه‎ای شهید(ره) به منصه ظهور رسیده بود و اینک در ابتدای امامت خامنه‎ای عزیز (آقا سیّد مجتبی) هم بحمّدالله در دوّمین حکم انتصاب ایشان از زمان آغاز زعامت‌شان آشکار گردید. پس او را هم سپاس.

۳- امّا و تأملّی بر این دو سپاس در انتصاب جدید:

۱-۳- شورای عالی امنیّت ملّی در شرایط عادّی کشور دارای مأموریت و وظیفه‎ای خطیر می‏باشد که در ایّام جنگ و بحران و … این ویژگی بازتر می‏گردد. جامعیّت و دایره عمل آن نهاد بگونه‏ای است که عوامل و سوابقی همچون امورات امنیّتی، نظامی و دفاعی، اقتصادی، سیاسی و … برای مدّیریت آن، شرط حتمی و قطعی است. نگاهی اجمالی به سوابقِ مدیران و دبیران آن شورا در ادوار گوناگونی تا به حال نشان دهنده ضعف و قوّت نسبی در برخی از شاخص‏های فوق می‎باشد امّا آنچه که در انتصاب اخیر رخ داد و موجب سپاس موکّد است، تجمیع آن عوامل در حدّ اعلای ممکن و در برادر محسن رضایی است چرا که او:

• بنیان‏گذار نهاد اطّلاعاتی و امنیّتی کشور می‎باشد و از روزهای اوّل انقلاب و تا دوران تثبیت آن، با ایجاد و اداره واحد اطّلاعات سپاه توانست تا سال ۱۳۶۳ و قبل از تأسیس وزارت اطّلاعات ضمن بنا نهادن نهاد امنیّتی کشور و تربیت کادری اصیل و کارآمد در آن مجموعه، عمده پرونده‏های امنیّتی و اطّلاعاتی کشور مانند مسئله منافقین، حزب توده، گروه فرقان، قائله آمل (چریک‏های فدایی خلق)، بحران‏های خلق عرب خوزستان، گنبد، کردستان و کودتای نوژه و … را به نتیجه رسانیده و یک پرونده و سازمان آماده و محیّا را تحویل اوّلین وزیر و مجموعه خدوم وزارت اطّلاعات بدهد. جالب است بدانید که این مأموریت و مسئولیّتِ برادر محسن رضایی در ۲۴ سالگی او آغاز ‏گردیده است.

• بن‎بست‏های بوجود آمده در امر دفاع مقدّس و جنگ تحمیلی با انتصاب برادر محسن رضایی توسط بنیان‎گذار کبیر انقلاب اسلامی حضرت امام خمینی(ره) مدیریت گردید و خیلی سریع برادر محسن به محور عمده فرماندهی جنگ تبدیل ‎شد که نتیجه آن، پایان جنگ پس از هفت سال بدون از دست دادن حتّی یک وجب در خاک مام میهن طّی آن جنگ بود (امری که حدّاقل در قرون اخیر بی‎سابقه بوده است).

رشد و شکوفانه قدرت نظامی و دفاعی کشور در ابعاد مختلف از جمله توان موشکی یا جنگ نامتقارن دریایی که نمونه و نتیجه بارز آن به خوبی در جنگ‏ سال‌های ۱۴۰۴- ۱۴۰۵ برای همگان قابل مشاهده بود و از همه مهّمتر تعریف سبکی جدید در مدیریت و فرماندهی انقلابی است که نمونه‎های بارز و شناخته شده آن فرماندهان بزرگ و به یادماندنی شهدایی همچون علی شمخانی، غلامعلی رشید، حسن و محمّد باقری، قاسم سلیمانی، حسین خرازی، مهدی باکری، ابراهیم همّت، احمد متوسلّیان و احمد کاظمی، حسین سلامی و محمّد پاکبور، حسن تهرانی مقدّم، امیرعلی حاجی زاده، علیرضا تنگسیری و … یا افتخار آفرینان زنده‎ای همچون محمّدباقر قالیباف، احمد وحیدی، علی عبداللّهی، سیّد یحیی صفوی، عزیز جعفری، مصطفی ایزدی، محمّدباقر ذوالقدر، اسماعیل قاآنی، سیّد مجید موسوی، احمد غلامپور، حسین علایی و … می‏باشد و نکته جالب آن هم این است که این مسئولیّت نیز در ۲۷ سالگی برادر محسن آغاز ‏گردیده است.

• در تجربه انقلاب اسلامیِ پس از جنگ و آشکار شدن نقاط قوّت و ضعف دوران سازندگی و با انتصاب برادر محسن رضایی توسط امام شهید(ره) به سمت دبیر مجمع تشخیص مصلحت نظام، راهی نو در تدوین راهبردهای کلان و سیاست‏های اساسی نظام آغاز گردید که عمده آن تحوّل بنیادی در مقوله اقتصاد و زیرساخت‏های کشور بود و خروجی آن، تدوین و تصویب سند چشم‎انداز ۱۴۰۴ کشور یعنی یک برنامه حدود ۲۵ ساله بود. سندی که با مراجعه به متن آن می‏توان به خوبی ادّعا نمود که اگر پیاده‎سازی آن دچار  تداوم دشمنی‏ها و تحریم‏های بیرونی نظام و اعمال سلیقه‏های سیاسی و مدیریتی درون نظام نمی‏گردید می‏توانست در سال ۱۴۰۴ ایران را در جایگاه اوّل منطقه قرار دهد، امری که محسن رضایی تلاش کرد در جایگاه دبیری مجمع تشخیص آن را به خوبی به نتیجه رسانیده و البتّه برای پیاده‎سازی آن با استفاده از تجربه مدیریتی انقلابیِ دوران دفاع مقدّس امّا در قامت رئیس جمهوری کشور نیز آماده  شد هر چند به دلایل گوناگون مورد اقبال افکار عمومی قرار نگرفت و این مسیر که با تدوین سند چشم‏انداز آغاز شده بود، متأسّفانه بدون پیاده‏سازی آن به نتیجه نرسید.

لذا با عنایت به مراتب فوق می‌توان انتخاب، برادر محسن رضایی را بجا و درست‏ترین انتخاب در قامت دبیر شورای عالی امنیّت ملّی خصوصاً در شرایط خطیر فعلی کشور با مجموعه‎ای پیچیده از مسائل سیاسی، امنیّتی، نظامی و اقتصادی دانست.

این مکتوب نه تلاشی است در تطهیر و تقدیس برادر محسن رضایی (او هم انسانی است جایز الخطا که حتماً در زندگی فردی،  سیاسی و مدیریّتی خود خطاها و اشکالاتی داشته) بلکه بر آن است که مسیر ترسیم شده در انتخاب و حکم رهبری معظّم انقلاب را بدرستی تبیین نماید.

بدون شک ایران بزرگ و انقلاب اسلامی امروز شاهد حضور اثرگذاری مردی است یادگارِ:

•  دوران پر تلاطم و حسّاس تثبیت انقلاب اسلامی.
• ایّام به یاد ماندنی در دفاع مقدّس ۸ ساله.
• فرماندهان بزرگ و اسطوره‏ای وطن.

و امیدوارم که او بتواند همچون سلف خود سردار اسعد بختیاری (که محسن رضایی نیز سرداری است از دیار لُر بختیاری) در کنار مرد دیار سردار و سالار ملّی (که مسعود پزشکیان نیز یادگاری است از دیار آذربایجان و ستارخان و باقرخان) در کنار دیگر مسئولان و سران نظام همچون قالیباف و اژه‌یی ( که آنها نیز یادگارانی عزیز و گرانقدر از همان دوران‌های تثبیت انقلاب و دفاع مقدّس ۸ ساله هستند) دست در دست هم و تحت هدایت و زعامت حضرت ولیِّ عصر(عجّ) و نائب او حضرت آیت الله آقای سید مجتبی خامنه‏ای(حفظه‌الله) بار سنگین اداره کشور در ایّام پر تلاطم فعلی را از مسیر پر پیچ و خم امروز عبور داده و مفتخرانه به نسل بعدی انقلاب برسانند و زمینه آرامش و عزّت توأم با کرامتِ آحاد مردم ایران و امّت اسلامی را فراهم آورده و در این میان همچون اسلاف خود زمینه را برای سپردن مسئولیّت‏های آینده به جوانان انقلابی و البتّه جانفدای ایران بزرگ فراهم آوردند.

و نیز انتظار داریم که برادر محسن و نه «سردار» یا «دکتر» رضایی بتواند این مسئولیّت بزرگ را در قامت «سردار ملّت» و «سرباز مجاهد ملّت سرافراز ایران» (لقبی که در حکم دیروز بدان توصیه شده است) به انجام برساند. انشاءالله.