تحقیق جدید: مصرف روزانه نوشیدنی‌های دارای شکر می‌تواند ریسک سرطان معده را افزایش دهد

پژوهشی جدید نشان می‌دهد افرادی که روزانه دستکم یک وعده نوشیدنی شیرین‌شده با شکر مصرف می‌کنند، در مقایسه با افرادی که چنین نوشیدنی‌هایی نمی‌نوشند، با ریسک بیشتری برای ابتلا به سرطان معده مواجه هستند.

بیا بازی ببین

ماینکرفت | هیچی نگفت... یواشکی وین گرفت!	روبلاکس | رفتیم اسکویید گیم، دیگه رفاقتی باقی نموند...
ماینکرفت | پیکار سه نوب با دراگون... | بقا با رفقا قسمت ۹ (پارت آخر)	ماینکرفت | کی فکرشو میکرد توی بدوارز انقدر کمپ جوابه!!!

به گزارش ساینس‌آلرت، محققان داده‌های بیش از ۱۱۲ هزار نفر را بررسی کردند که بین سال‌های ۱۹۸۶ تا ۲۰۲۲ اطلاعات مربوط به رژیم غذایی، سبک زندگی، سوابق پزشکی و بیماری‌های خود را در پرسش‌نامه‌های دوره‌ای ثبت کرده بودند.

از میان ۱۱۲ هزار و ۲۸۴ شرکت‌کننده، در مجموع ۲۷۸ مورد سرطان معده ثبت شد. پژوهشگران دریافتند افرادی که روزانه یک وعده ۸ اونسی (حدود ۲۳۷ میلی‌لیتر) نوشیدنی شیرین‌شده با شکر مصرف می‌کردند، پس از درنظرگرفتن عوامل خطر بالقوه دیگر، ۲.۴۵ برابر بیشتر از افرادی که چنین نوشیدنی‌هایی مصرف نمی‌کردند، به سرطان معده مبتلا شدند.

ارتباط میان نوشیدنی‌های شیرین و سرطان معده

این ارتباط در هر دو جنس مشاهده شد. در میان زنان، مصرف روزانه یک نوشیدنی شیرین با حدود سه برابر شدن خطر سرطان معده همراه بود و در مردان این خطر تقریباً دو برابر بود؛ این دو رقم در مقایسه با افرادی است که نوشیدنی‌های شیرین مصرف نمی‌کردند. نوشیدنی‌های شیرین‌شده با شکر شامل نوشیدنی‌های گازدار، پانچ، لیموناد و نوشیدنی‌های ورزشی بودند.

به گفته محققان، سرطان معده پنجمین عامل مرگ‌ومیر ناشی از سرطان در جهان است، اما تاکنون اطلاعات چندانی درباره نقش رژیم غذایی در بروز این سرطان وجود نداشته است.

در مقابل، پژوهشگران ارتباطی میان مصرف نوشیدنی‌های حاوی شیرین‌کننده مصنوعی و بروز سرطان معده پیدا نکردند. نوشیدنی‌های شیرین‌شده با شکر پیش‌تر نیز با برخی پیامدهای نامطلوب سلامت، از جمله افزایش خطر دیابت نوع ۲ و چاقی، مرتبط دانسته شده‌اند. همچنین مطالعات قبلی ارتباط مصرف این نوشیدنی‌ها را با برخی انواع سرطان، از جمله سرطان پستان، کبد و روده بزرگ، بررسی کرده‌اند.

محققان عواملی مانند افزایش وزن، مقاومت به انسولین، برهم‌خوردن تعادل هورمون‌های استروئیدی، التهاب و آسیب DNA را به‌عنوان سازوکارهای احتمالی مطرح کرده‌اند، اما تأکید دارند که سازوکار دقیق این اثر هنوز مشخص نیست.

یافته‌های این پژوهش در ژورنال Gastro Hep Advances منتشر شده است.

منبع: دیجیاتو