جالبتر: خبرآنلاین – جعفر قنادباشی، کارشناس مسائل خاورمیانه، در گفتوگو با خبرگزاری خبرآنلاین اظهار داشت: «در پاکستان احزاب مخالف وجود دارند و در ترکیه نیز چنین وضعیتی وجود دارد. این احزاب میتوانند بهسرعت مسئله جنگی بیثمر و همکاری با عربستان را به یک دستاویز تبلیغاتی تبدیل کنند و از آن علیه دولتهای مستقر استفاده کنند؛ بهخصوص در ترکیه علیه حزب آقای اردوغان و در پاکستان نیز علیه جریان حاکم. بنابراین، این کشورها نمیتوانند بهراحتی وارد چنین جنگی شوند.»
در ادامه بخشی از گفتگو جعفر قنادباشی با خبرآنلاین را میخوانید؛
کمک نظامی ترکیه و پاکستان به عربستان تقریباً یک شوخی است/ یمنیها تهدید کردهاند مراکز این کشورها را هدف قرار دهند
ببینید، اولاً همانطور که عرض کردم، این کشورها نمیتوانند با خیال راحت وارد چنین همکاریای شوند؛ چراکه خودشان آسیبپذیریهایی دارند و یمنیها نیز تهدید کردهاند که اگر این کشورها وارد جنگ شوند، میتوانند مراکز آنها را مورد حمله قرار دهند. بنابراین، یکی از دلایل این است که آنها نمیخواهند خودشان را در معرض آسیب قرار دهند.
دوم اینکه از نظر افکار عمومی نیز نگران مخالفتهای مردمی و احزاب داخلی خود هستند. در پاکستان احزاب مخالف وجود دارند و در ترکیه نیز چنین وضعیتی وجود دارد. این احزاب میتوانند بهسرعت مسئله جنگی بیثمر و همکاری با عربستان را به یک دستاویز تبلیغاتی تبدیل کنند و از آن علیه دولتهای مستقر استفاده کنند؛ بهخصوص در ترکیه علیه حزب آقای اردوغان و در پاکستان نیز علیه جریان حاکم. بنابراین، این کشورها نمیتوانند بهراحتی وارد چنین جنگی شوند.
اما از نظر عملیاتی نیز مسئله بسیار مهم است. عربستان بسیار دیر وارد ماجرای ائتلاف شد. جمهوری اسلامی ایران از حدود ۴۰ سال پیش به دنبال یافتن متحدانی در منطقه بود و در همین مسیر، به سمت ایجاد یک پیمان دفاعی نانوشته با این کشورها و نیروهای منطقهای حرکت کرد.
بالاترین، بهصرفهترین، مؤثرترین و بهروزترین نوع دفاع از یک کشور، ایجاد پیمانهای منطقهای است؛ همان کاری که ما با نیروهای انقلابی در منطقه انجام دادهایم و اکنون میتوانیم از آن بهرهبرداری کنیم.
پربینندهترینها
یعنی همانطور که ما از یمنیها بهره میبریم و آنها به دلیل حضورشان در بابالمندب و مخالفتشان با عربستان، ظرفیتهایی را در اختیار دارند، یمنیها نیز از ما بهره میبرند. لبنانیها، عراقیها و دیگر نیروهای منطقهای نیز در همین چارچوب قرار میگیرند.
در واقع، نطفه این همکاریها ۴۰ سال پیش بسته شد. در طول این چهار دهه، نیروهای مختلف یکدیگر را شناختند و با هم همکاریهایی داشتند.
اما در پیمان مکه، کشورها در میانه یک جنگ وارد پیمان شدهاند. اینکه انتظار داشته باشیم چنین پیمانی بلافاصله به یک همکاری عملیاتی و نظامی مشترک تبدیل شود، بسیار دور از ذهن است؛ چراکه عملیات مشترک نظامی زمانبر است.
فرماندهان نظامی برای اینکه دو یا سه کشور بتوانند با یکدیگر عملیات نظامی انجام دهند، به زمان نیاز دارند. باید آموزشهای مشترک داشته باشند، در حالی که دستورالعملها و آموزشهای نظامی آنها متفاوت است. زبانهایشان متفاوت است و نگاهشان به دین، کشور، سیاست و حتی ساختار ارتشهایشان با یکدیگر تفاوت دارد. بنابراین، ایجاد چنین همکاریای نیازمند زمان است.
از نظر یک کارشناس نظامی و سیاسی، اینکه ترکیه بتواند وارد همکاری نظامی با ارتش عربستان شود و از این همکاری موفق بیرون بیاید، تقریباً یک شوخی است. این مسئله از نظر عملیاتی بسیار دشوار است.
۲۱۹
مسئولیت این خبر با سایت منبع و جالبتر در قبال آن مسئولیتی ندارد. خواهشمندیم در صورت وجود هرگونه مشکل در محتوای آن، در نظرات همین خبر گزارش دهید تا اصلاح گردد.
ارسال نظر (۰)
لطفاً نظرات مرتبط، محترمانه و مفید ارسال کنید.