✦خروج یونس از شکم نهنگ بی‌اعتمادی؛ همه را کنار زد و به طلا رسید

جالبتر: خبرآنلاین: سال‌ها یک تصویر آشنا از یونس امامی در ذهن علاقه‌مندان کشتی شکل گرفته بود؛ کشتی‌گیری که بارها تا آستانه یک افتخار بزرگ پیش رفت، اما درست در حساس‌ترین لحظه‌ها، مدال از دستش سُر خورد. بارها دیده بودیم که در میادین بزرگ، فاصله میان امامیِ مقتدر و امامیِ برنده فقط چند دقیقه است. چند دقیقه‌ای که گاهی همه چیز را تغییر می‌داد. اما یونس امامی در بازی‌های آسیایی ناگویا، این بار قرار نبود همان داستان همیشگی را تکرار کند.

او برای رسیدن به طلای آسیا، شاید یکی از سخت‌ترین مسیرهای ممکن را در جدول پیش رو داشت. مسیری که در آن نام‌های بزرگ یکی پس از دیگری مقابلش قرار گرفتند. قهرمانان جهان، آسیا و المپیک آمدند تا راه یونس را سد کنند، اما امامی این بار برای عبور از هیچ‌کدام مکث نکرد. یکی پس از دیگری کنار رفتند تا مشخص شود این بار قرار نیست یونس در نیمه راه متوقف شود.

امامی پیش از رسیدن به فینال، دو قهرمان بزرگ المپیک، جهان و آسیا را از پیش رو برداشت تا خودش را به مبارزه نهایی برساند، جایی که سخت‌ترین امتحان باقی مانده بود. آن سوی تشک، کشتی‌گیر میزبان آئویاگی قهرمان جهان ایستاده بود. حریفی که علاوه بر کیفیت فنی، حمایت تمام سالن را پشت سر خود داشت.

فینال اما برای یونس مطابق انتظار آغاز نشد. تایم نخست را ۵ بر صفر عقب افتاد و سالن یکپارچه در حمایت از کشتی‌گیر ژاپنی بود. همه چیز می‌توانست دوباره به همان سناریوی تلخ سال‌های گذشته ختم شود؛ همان لحظه‌هایی که امامی در یک میدان بزرگ تحت فشار قرار می‌گرفت و مدال از دستش می‌رفت.

اما این بار یک تفاوت بزرگ وجود داشت: یونس امامی تسلیم نشد. او در تایم دوم به تشک برگشت، نه برای مدیریت شکست، بلکه برای برگرداندن کامل مسابقه. فشار را بیشتر کرد، امتیاز گرفت و ۹ امتیاز در این تایم به دست آورد تا کامبکی تماشایی را رقم بزند. کشتی از دست رفته بود، اما یونس آن را دوباره از چنگ حریف بیرون کشید.

این شاید مهم‌ترین تفاوت یونس امامیِ ناگویا با گذشته بود. او این بار وقتی عقب افتاد، فرو نریخت. وقتی سالن علیه او بود، تمرکزش را از دست نداد و وقتی مدال طلا در خطر بود، عقب ننشست. سه قهرمان بزرگ را تا فینال کنار زد و در فینال هم قهرمان جهان و نماینده میزبان را شکست داد.

یونس امامی در ناگویا فقط یک مدال طلا نگرفت، او طلایی را به سینه زد که ارزشش به سختی مسیر رسیدن به آن بود. طلایی که از دل سخت‌ترین قرعه، بزرگ‌ترین نام‌ها و یک فینال نفسگیر بیرون آمد. این بار یونس امامی کم نیاورد. این بار همه حریفان کم آوردند، جز یونس.

او در ناگویا کاری کرد که شاید بیش از خود مدال طلا اهمیت داشته باشد. تصویر قدیمی خودش را تغییر داد و نشان داد کشتی‌گیری که سال‌ها در انتظار یک طلای بزرگ مانده بود. بالاخره در مهم‌ترین لحظه، تا آخر ایستاد و سخت‌ترین طلای کشتی ایران در این بازی‌ها را با شایستگی به چنگ زد.

253 258