تسنیم: قلعه‌نویی می‌گوید «ایثار کردم که با ۳۰ میلیارد تومان سرمربی تیم ملی شدم»؛ او هیچ‌گاه جامی به دست نیاورده و البته که ایثار نکرده/ حالا هم که قرارداد وی رو به اتمام است، می‌تواند «ایثار» نکند و سرمربی‌گری تیم ملی را رها کند/ حتما ۱۴۰ میلیارد تومان پاداش صعود به تیم ملی هم در قالب «ایثار» قرار می‌گیرد؛ وگرنه کار بزرگ او شایسته پاداش بیشتری است!

تسنیم نوشت: قلعه‌نویی حضورش در تیم ملی را ایثار توصیف کرده، اما آیا این واژه برای مربی‌ای که ۱۰ سال جام نگرفته، صدق می‌کند؟

صحبت‌های جدید امیر قلعه‌نویی آن هم بعد از حذف از جام جهانی ۴۸ تیمی به‌گونه‌ای است که گویی همه اشتباه می‌کنند. او می‌گوید: «ایثار کردم که با ۳۰ میلیارد تومان سرمربی تیم ملی شدم»، و در ادامه خودش را با مربیان لیگ‌برتری مقایسه می‌کند و می‌گوید آنها درآمد بیشتری دارند.

بیا بازی ببین

ماینکرفت | هیچی نگفت... یواشکی وین گرفت!	روبلاکس | رفتیم اسکویید گیم، دیگه رفاقتی باقی نموند...	ماینکرفت | بدوارز یا فیلم
ماینکرفت | پیکار سه نوب با دراگون... | بقا با رفقا قسمت ۹ (پارت آخر)	ماینکرفت | کی فکرشو میکرد توی بدوارز انقدر کمپ جوابه!!!	روبلاکس | با دوستم رفتیم گرنی، ولی انتظار اینو نداشتیم!

قلعه‌نویی در شرایطی اسفند ماه سال ۱۴۰۱ به‌عنوان سرمربی تیم ملی انتخاب شد که در ۱۰ سال قبل از آن جامی به دست نیاورده بود. او آخرین بار در فصل ۹۲‌ـ‌۹۱ با استقلال قهرمان شد، این انتخاب همان زمان هم‌زمان با انتقاد‌هایی همراه بود، اما او «ایثار» کرد و هدایت تیم ملی را به‌عهده گرفت.

قلعه‌نویی رقم قراردادش را می‌گوید، اما نمی‌گوید تنها هدف زندگی‌اش که می‌خواست به آن برسد نشستن روی نیمکت تیم ملی در جام جهانی بود. او البته نمی‌گوید که در زندگی‌اش به‌عنوان بازیکن و مربی به همه چیز رسیده است و شاید اگر همین ۳۰ میلیارد را هم نمی‌دادند باز هم سرمربی تیم ملی می‌شد. اگر ۳۰ میلیارد کم بوده چرا قلعه‌نویی پذیرفته سرمربی تیم ملی شود؟ چرا «ایثار» کرده است و حالا منتش را سر مردم می‌گذارد؟

او البته که ایثار نکرده است، آرزوی هر فردی است که روی نیمکت تیم ملی کشورش بنشیند و آرزوی هر مربی‌ای است که در جام جهانی حضور داشته باشد، حالا هم که قرارداد قلعه‌نویی رو به اتمام است او می‌تواند دوباره «ایثار» نکند و با رهاکردن سرمربیگری تیم ملی به لیگ برتر برگردد و همان پولی را که خودش می‌گوید حقش است، بگیرد.

این‌که قلعه‌نویی تا این حد علاقه دارد خودش را با کی‌روش مقایسه کند نیز عجیب است، آیا اگر کی‌روش هر کاری بدی کرده ـ که انجام داده ـ مجوزی برای قلعه‌نویی است که او هم اشتباه کند؟ این‌که کسی به کی‌روش ایرادی وارد نکرده ـ که وارد کرده‌اند ـ به این معناست که قلعه‌نویی خودش را مجاز بداند پاداش ننوشته در قراردادش را بگیرد؟

ابتدا صحبت از یک‌میلیون دلار برای شخص امیر قلعه‌نویی بود که البته در ادامه به ۸۰۰ هزار دلار رسید، ۸۰۰ هزار دلار برای جام جهانی ۴۸ تیمی که سهمیه آسیا به‌خلاف ادوار گذشته ۸.۵ سهمیه بود نه ۴.۵ تیم، حتماً پاداش ۸۰۰ هزاردلاری که در زمان تصویب با رقم ۱۷۵ هزار تومان محاسبه شده و معادل ریالی آن ۱۴۰ میلیارد تومان می‌شود، هم در قالب «ایثار» قرار می‌گیرد و گرنه کار بزرگ او شایسته پاداش بیشتری است و او ایثار کرده که این رقم را پذیرفته است.

قرارداد باید با پاداش تناسب داشته باشد و طبق قوانین قلعه‌نویی می‌توانست ۷ برابر حقوق ماهیانه پاداش بگیرد. قرارداد او ۳۰ میلیارد در سال، ۲.۵ میلیارد تومان در ماه بوده و او در مجموع می‌توانست ۱۷.۵ میلیارد تومان به‌عنوان پاداش دریافت کند.

قلعه‌نویی، اما این را هم دستاوردی برای خودش می‌داند و می‌گوید؛ «پس چرا امارات به جام جهانی صعود نکرد؟»، تا این حد عجیب و غیر قابل باور. او که تاکنون ۷۰۰ هزار دلار از پاداشش را گرفته است، این پول را حق طبیعی خودش و اعضای تیم ملی می‌داند و می‌گوید: «این پولی است که خودمان درآوردیم.»، همین‌قدر عجیب و غیر قابل باور.

واقعیت این است که امیر قلعه‌نویی با بد دفاع کردن، خودش و «تیم نخبه‌اش» را به گوشه رینگ می‌بَرد، او خوب حرف نمی‌زند و همین موضوع حاشیه‌های اطراف تیم ملی را بیشتر کرده است.