آواز خوانی قدیمی استاد خوانساری و استاد گپا در جوانی

 اجرای گوشه حسینی دردستگاه شور توسط دواستاد ادیب خوانساری و گلپا؛ پیوند دو نسل از آواز ایران استاد اسماعیل ادیب خوانساری (۱۲۸۰ تا ۱۳۶۱)، از برجسته‌ترین خوانندگان مکتب آواز اصفهان و از تأثیرگذارترین استادان موسیقی دستگاهی ایران بود. صدای پرصلابت، تحریرهای دقیق و شیوه منحصربه‌فرد او، الهام‌بخش بسیاری از خوانندگان نسل بعد شد. اکبر گلپایگانی (گلپا) (۱۳۱۲ تا ۱۴۰۲) نیز از شاگردان ادیب خوانساری بود و با تکیه بر آموزش‌های استاد، سبک شخصی خود را در آواز ایرانی شکل داد. گلپا تحصیلاتش را ادامه می‌داد اما از موسیقی جدا نبود تا اینکه در پانزده سالگی با حسین خواجه‌امیری (ایرج) در مدرسه نظام همکلاس شد تا سرنوشت دو چهره فراموش‌نشدنی موسیقی ایرانی به یکدیگر گره بخورد.

 اکبر گلپایگانی پله‌های شهرت و محبوبیت را چند تا یکی بالا رفت و به یکی از ستاره‌های درخشان موسیقی ایران تبدیل شد؛ آثارش، هم رنگ‌وبوی موسیقی اصیل ایرانی و هم رگه‌هایی از موسیقی پاپ را داشتند که هم توجه نسل گذشته و هم جوانان را جلب می‌کرد.

اولین آواز رسمی اکبر گلپایگانی آوازی در مایه ابوعطا در سال ۱۳۲۸ (در سن ۱۶ سالگی) در یک محفل خصوصی و در منزل استاد مرتضی خان محجوبی و با همکاری استادان بزرگی همچون مرتضی خان محجوبی، بانو قمرالملوک وزیری، سعادتمند قمی، علی تجویدی و حسین تهرانی.گلپا بعدها به یکی از ماندگارترین صداهای موسیقی سنتی ایران تبدیل شد و آثار فراوانی از خود به یادگار گذاشت. این اجرا، یادآور پیوندی ارزشمند میان استاد و شاگرد است؛ پیوندی که بخشی از میراث آواز ایرانی را برای نسل‌های بعد حفظ کرد.

منبع: آرشیو استاد اکبر گلپا